آینده دوره های دکتری در ایران و سه مشاهده ساده✍ دکتر وحید کریمی‌پور دانشکده فیزیک، دانشگاه صنعتی شری

آینده دوره های دکتری در ایران و سه مشاهده ساده✍ دکتر وحید کریمی‌پور دانشکده فیزیک، دانشگاه صنعتی شریفیک - امروزه دیگر کسی پیدایش امواج مهاجرت در کشور را انکار نمی کند. اشتیاق به مهاجرت و رفتن به جایی که در آن آینده ای و امیدی وجود داشته باشد و دانش و تخصص ارج نهاده شود بسیاری از دانشگاه ها را در بر گرفته است.  بر خلاف آنچه که  تصور می شود،‌ این اشتیاق همه دانشجویان را از هر نوع عقیده و سلیقه سیاسی و مذهبی و با هر نوع پوششی در بر می گیرد.  میل به ادامه تحصیل در کشورهای غربی در دانشجویان کشورهای همسایه ما هم هست، اگرچه قابل مقایسه با کشور ما نیست. اما در کشورهای همسایه بخصوص در کشورهای عربی جنوب خلیج فارس، حمایت های دولتی از دانشجویان سفر کرده و امید به ایفای نقش در ساختن کشور نهایتا بسیاری از این دانشجویان را به وطن خود باز می گرداند.دو - چندین ماه است که در دانشگاه های ایران نهادی به نام حراست، (که در کشورهای دیگر تنها وظیفه نگبهانی از اموال دانشگاه را بر عهده دارد) با گسترش دایره وظایف خود، به درست یا به غلط،  موجب ایجاد نارضایتی گسترده در دانشجویان دانشگاه ها شده است. نارضایتی از  گشت زنی  افراد حراست در سطح دانشگاه و تذکر به دانشجویان، نارضایتی  از احضار دانشجویان دختر و پسر و بازجویی از آنها در اتاق های دربسته، از تعقیب دانشجویان دختر تا درون کتابخانه مخصوص دختران و شکستن حریم خصوصی این مکان ها و بالاخره از  توقیف کارت دانشجویی و ممنوع الورود کردن آنها به دانشگاه. دانشجویی که چنین رفتاری را تجربه کرده باشد، و در شرایطی قرار گرفته باشد که خود و خانواده اش ماه ها تحت فشار روحی و روانی قرار گرفته باشند و حتی روزهای امتحانات را نیز بدون اضطراب نگذرانده باشد، مسلما روزی از این کشور مهاجرت خواهد کرد، ولی به جای خاطره ای خوش از دانشگاه،  با دلی سرشار از بغض و کینه.  چنین دانشجویی  دیگر تحت هیچ شرایطی به فکر بازگشت به کشور یا خدمت به دانشگاهی که چنین رفتاری با او داشته نخواهد افتاد. دانشجویی که تنها یک بار مورد بازجویی یک کارمند حراست قرار گرفته باشد، هیچگاه آن خاطره تلخ را فراموش نخواهد کرد. سه - همین هفته گذشته مصاحبه های کنکور دکتری در دانشکده ما برگزار شد. در مقایسه با چند سال پیش تقریبا هیچ اثری از آن همه متقاضیان جوان و پرشور که آرزوی ادامه تحصیل در دانشگاه ما را داشتند باقی نمانده است. جای آنها را اغلب کسانی گرفته اند که بعضا پس از بازنشستگی در آموزش و پرورش و دیگر ادارات تنها با انگیزه داشتن یک مدرک، متقاضی ادامه تحصیل در دانشگاه صنعتی شریف هستند. ممتحنین مصاحبه های ورودی دکتری تنها با آه و افسوس شاهد نزول فاحش سطح متقاضیان دوره دکتری هستند و کاری هم از دست آنها برای توقف مهاجرت دانشجویان بر نمی آید. نمی دانم همکاران ما در بقیه دانشگاه ها چه مشاهداتی دارند اما دورنمایی که از دوره های تحصیلات تکمیلی در دانشگاه ها وجود دارد دورنمایی تاریک و افسرده است. و بالاخره یک سوال:امروزه بسیاری از مسئولین حکومتی از رخنه های اطلاعاتی در کشور سخن می گویند. کشورهای متخاصم با استخدام افراد نفوذی و با عملیات پیچیده و بسیار پرریسک سعی در از بین بردن افراد شناخته شده  در بعضی از صنایع ایران دارند.  آیا به عقل این کشورهای متخاصم نرسیده است که با هزینه خیلی کمتر و بدون پذیرش هر نوع ریسک، تنها با القای سیاست هایی که اکنون با لجاجت  و سرسختی در دانشگاه ها دنبال می شود، به جای ترور انگشت شماری از افراد، ایرانِ اینده  را به طور کلی از چندین نسل نیروی متخصص تهی کنند؟متن از کانال شخصی دکتر کریمی‌پور:@vahidkarimipour🆔 @science_of_nature🌍