‍ ♥️❣️♥️❣️♥️بریز ای شعر، پُر کن لب‌به‌لب فنجانِ خالی رابخوان؛ لب‌سوز کن با یک غزل چای زغالی رانگاهم خشک شد بر در؛ لبم خشکید بی‌بوسهبیا سیراب کن زندانیانِ خشکسالی راقفس کن آسمانِ شهرمان را با نفس‌هایتهوایی کن کبوترهای جَلدِ این حوالی رابریز از چادر ‌گل‌دار باغِ تارِ مویت رابرقصان با نسیمِ روسری گل‌های قالی رافقط در سرزمینم از زمین و از زمان دورمدر آغوشِ تو دیدم خواب‌های بی‌خیالی راخساست را بگیر از پلک‌هایت؛ بلکه یک قطرهکویری هم ببیند سرزمین‌های شمالی رادلم را پس بگیر از دل‌شکن تا باز نشکستهبگیر از دستِ لرزان من این ظرفِ سفالی راسرم سرگیجه‌ای از واژه‌های بی‌سرانجام استبمان و شعر کن واگویه‌های لاابالی را#رضا_قاسمی♥️ @secretpoem ♥️♥️❣️♥️❣️♥️