#پاییز می‌آیدو #باد، دست‌های سردش رادر «جان» درختان می‌دواندبرگ‌ها یکی‌یکی می‌افتند ،مثل دل #منکه هر روز تکه‌ای از خودش رابه نبودنت می‌بازد.#باران می‌بارد...و «من»، در پس هر #خاطره، نام #تو را می‌نویسم.شاید «صدایم»به گوش #تو برسد...!که همیشه در خیال «من» قدم می‌زنیبا همان لبخند ،که هزار بار در رویا لب‌هایت را بوسیده‌ام.ای «کاش»…از دِلِ «مِه» و «باران»، پیدایت کنم...!؟در کوچه‌ای که برگ‌های #طلاییزمین را فرش کرده‌اند ،و «چشمانت»، خستگی دلتنگی‌هایم را آرام کند.تمام این #پاییزهای غمگین مقدمه‌ای بودند ،برای دوباره #دیدنت...برای «لمس» دست‌هایت...و باور کردن این حقیقت ساده :#دلتنگی‌هایم، تنها تمرینی بودندبرای رسیدن به #تو.#رسول_کرمی_ذوله@sedae_paye_baroon