"کوله بارهستی"ادمی همواره مصلوب اعمال ورفتار خویش است...تجارت ثروتی است که در کوله پشتی؛کوله بار همر

"کوله بارهستی"ادمی همواره مصلوب اعمال ورفتار خویش است...تجارت ثروتی است که در کوله پشتی؛کوله بار همراه ماست...دیالکتیکی که در فلسفه ی خلقت در قرآن هست بسیار بسیار زیبا واغناء کننده است.انسان از لجن وروح خداوند تشکیل شده است .لجن + روح = انساندر این فرمول وترکیب بالا ادمی هم می تواند لجن باشد و هم روح خدا،ودر عین حال هیچکدام نه لجن ونه روح است. بلکه به روش فلسفی در تز و انتی تز، سنتزش؛نتیجه اش ،انسان است یک وجود مستقل ودر عین حال وابسته به هردوی انهاست. اراده وانتخاب وتصمیم او بسوی فضیلت ها اورا بسوی روحانیت ومعنویت پندارو گفتار وکردار نیک ،می کشاند ومی برد که می شود اخرت.اگر با اختیار واراده وانتخاب وتصمیم،بسوی رذیلت ها برود می شود دنیا وحسرت وحسد کینه ودشمنی وعذاب وحرص وطمع وآز وزیاده خواهی و دنیای لجنی... در مسیر در راه در حرکت ماهیت وذات وجوهر ومعنا ومعنویت وروحانیت،مشخص می شود.کدام صراط؟صراط مستقیم اخرت وخدا...ویاصراط کج وماوج دنیای ماده متریال وشیطان...پائین ماندن یا بالا رفتن...هستی یعنی "بودن"؛و"شدن"، بودن ماندن است وشدن بالا رفتن -- وقتی از آخرت حرف می زنی دنیا نیز در ان هست اما کمرنگ،وقتی در دنیا می مانی اخرت در کار نیست -- سرشت ادمی طین وتراب وحماء مسنون و صلصال کالفخار به شهادت قرآن است...بنابراین انسان ان چیزی است که در اندیشه وتفکر واعمال و رفتارش ،نشان می دهد.باید دید که تجارت وثروتش دنیائی است یا اخرتی، کوله بارش معنوی وروحانی است ویا زمینی ودنیائی، ایا از فرصت ها ثروت ساخته ویا از ثروت ها فرصت سوخته است.غفلت ؛کار در زمین دیگری بوده است و هوشیاری وبصیرت داشتن کار روی زمین خود که تجارت وثروت واقعی وحقیقی؟نمی دانمکوله بار هستیثروت دنیاست!!!!! یا تجارت برای آخرت؟MGHV