"ماهیت"نشاتی در تاریکی،قبل از اینکه کلیسا حاکم شود ما زمین داشتیم وروحانیت انجیل در دست، وقتی کلیسا ؛روحانیت، قدرت را بدست گرفت وحاکم شد ما ؛مردم، "انجیل"دار شدیم انجیل در دست و روحانیت صاحب "زمین"،...این سخن یک سیاه پوست افریقائی است.اگر روح عدالت خواهی را از اسلام بگیریم رشد وتوسعه ی فرهنگی واجتماعی واقتصادی وسیاسی را ،که به موجب ان برادری وبرابری ومساوات است را به کینه ونفرت ودشمنی وحرص و ولع وآزو وزیاده خواهی و...تبدیل نموده ایم وبه "مدینه ی فاضله "،قطعا نخواهیم رسید ودر حد واندازه ی "اتوپیا"ی تخیلی ورویائی -- یعنی در حرف خواهیم ماند وبه مرحله ی عمل نخواهیم رسید و دین گریز خواهیم شد، سعدی علیه رحمه گفته است:"دو صد گفته نیم کردار نیست" -- وبقول ژان پل سارتر:"همه بدبختی بشر از کمبود است وقتی چهار قرص نان دارید تعداد پنج نفر است هنگام تقسیم به کسی که نان نرسد انگیزه ی درنده خوئی بخود می گیرد..."،این سخن یک ملحد است که می داند چه می گوید! مقدس ترین وبهترین وعالی ترین کتاب جهان "قرآن کریم"؛اشاره دارد که :"ایا نادانان با دانایان برابرند"بنظر می رسد سارتر ملحد از من مسلمان ،داناتر و مسلمان تر است..."از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیستگر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست"خدایا به دعای شریعتی مومنم که می گفت:"خدایا به متعصبین ما فهم وبه فهمیدگان ما تعصب عنایت کن"، خدایا به قدرت اندیشه با کمال عشق ،مدینه ی فاضله"ساخته می شود که دران برادری وبرابری ومساوات،عدل وعدالت،سمبل شور وشعور می شود و می گوید:"من به سرچشمه خورشید نه خود بردم راهذره ای بودم وعشق تو مرا بالا برد" علامه طباطبائیاینگونه شدن از اتوپیا گذشتن وبه مدینه ی فاضله ی محمدی رسیدن است واین نشاید مگر با راستی ودرستی واخلاص وصداقت و اندیشه در راستای "صراط مستقیم"با جاذبه ی عشق ومحبت، چنانکه فردوسی پاکزاد می گوید:"توانا بود هر که دانا بودزدانش دل پیر برنا بود"،این کمبود نیاز جوامع امروز است تا بعکس انچه سارتر می گفت که به حق هم بود تبدیل شود به توانائی ودانائی که دل پیر را جوان می کند."ان الله لایغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم = خداوند سرنوشت قومی را تغیرنمی دهد مگر تغیر دهند نفس هایشان را"واین بیانگر"شدن"است همانند مدینه ی فاضله، نه "بودن"چون اتوپیای شاعرانه ی فلسفی ایده الیستی تخیلی...نمی دانمتفکر واندیشه با گرانقدران عاشق...نشانی در تاریکی قرن بیست ویکم...