"سکوت"سکوت فریادی است برسر بی منطق اما در ارامش درونی،تا رضایت وامنیت حاصل شود.سکوت سرزنش بی محتوائ

"سکوت"سکوت فریادی است برسر بی منطق اما در ارامش درونی،تا رضایت وامنیت حاصل شود.سکوت سرزنش بی محتوائی و بیهودگی پوچی وپوکی است در اندیشه که منجر به تولد ایمان می شود. "من عصیان می کنم پس من هستم"،نه بلکه"من پرستش می کنم پس من هستم"،که یافتن خویشتن خویش است...سکوت ترانه ای است که آهنگش صبوری است.سکوت حرف هائی است برای نه گفتن؛ بنابراین:"من سکوت می کنم پس من هستم"چه ضرب المثل محکمی است:"جواب ابلهان خاموشی است"؛خاموشی همان سکوت پرمعنی است ودرعین حال زیباترین دفاع است در برابر جهل ابلهانه،زییاترین استدلال است ؛زیباترین سکوت، اموزش است برای پرورش گمراهان،آزادی است از اسارت بردگی، در هنگام سکوت ارامشی مملو از صبوری لذت پیروزی را در اندیشه، هویدا واشکار می کند،که "یستمعون"؛بهترین شنونده وبهترین گوش کننده،که در سکوت به کلمات می اندیشدودر حال تفکر هستند.ایا خدا سکوت کرده است؟اری در سکوت هستی را افریده است؛اما با پیامبران سخن گفته است.افرینش وخلقت اسمان ها وزمین وانس و جن وملائکه وموجودات وجنگل وصخره ودریا و... سخنان تصویری خداوند هستندکه فهمیدنش نیازمند عشق ومعرفت در سکوت است که گویا تر از هرکلامی است که محبت افرین است وبی عقل بی شور وشعور نمی توان به کسی "حب" داشت وحب در پرستش یک نیازدرونی است تا در سکوت انسان رشدو تکامل پیدا کند که زیباترین کمال است این کمال درسکوت بزرگترین فریاد برای نگفتن است تا استدلال معنا ومفهوم بیابد وکلام ، منطق و مفاهیم پشت کلمات؛ حقیقت را که در غیب منتظر اذن ظهور است واشکار کند تا رویای اتصال تبادل اطلاعات گردد که نشانه ی وصل شدن است نه در سکوت که در عمل...سکوت شعوری است که شوروهیجان را کنترل می کند، شور شعور را پرورش می دهد، وشعور ،شورو ذوق را اموزش می دهد وهدایت می کند.سکوت رساترین فریاد در قلب عشق است.عشق منزلگاه سکوت در برابرحلم است؛عقل رساترین فریاد است که در برابر عشق به رکوع می افتد وسکوتش را ارج می نهد وسجده ی شکربجا می اورد.عبادت در خلوت تنهائی راز سکوت است تا پرستش نماد عشق گردد وعقل امپراطورشورو شعور؛ در آغوش نور،باصبر وبردباری وارامش در امنیت،جاودانه ی خلود زندگی کند.زیرا سکوت اعلام حضور وشهود والهام صامت است تا نگفته در عرصه ی دیدار ،نطق ومنطق، کلام گویا باشد بدون اینکه سخن بگوید نوعی پانتومیم ،نه نمایشی که واقعیتی بر گونه حقیقت که بی انکه لب بگشاید وگوش بشنود چشم باور کند وببیند فهم سخن گفتن را،همانگونه که عارف در عالم خلسه درسکوت تماشاگررقص سما می شود را تجربه کند انوقت است که زیباترین سکوت ،سخن گویا است برای وارد شدن به دروازه ی تمدن بزرگ،که نیاز بشریت است تا در صلح وصفا وصمیمت ودوستی ،عاشقانه زندگی کنند که ارزش زیستن دارد وتجربه ی ان بدون تکرار بهشتی است که وعده داده شده است تا مستضعفین پیشوایان و وارث زمین گردند."ونرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض ونجعلهم ائمه ونجعلهم الوارثین = ومی خواستیم برکسانی که درزمین به زبونی کشیده شده اند منت نهیم وانها را پیشوایان مردم گردانیم وایشان را وارثان زمین کنیم." قصص ایه ۵درعصر جدید کارل مارکس یک فرضیه ی علمی داد که پروتاریا؛صنف کارگری علیه بورژوازی ؛سرمایه داری انقلاب خواهد کرد...ژان پل سارتر می گفت:" اگر مارکسیسم رشد می کرد،نیاز به اگزیستانسیالیسم،نبود اما ماند وپوسید ..."، سارتر نقش اراده وانتخاب وتصمیم را در اثارش برجسته می دانست،در حالی که دکتر علی شریعتی در جوابش می گفت:"اگر سارتر در قرن حاضر به این نتیجه رسیده است،ما در آغاز خلقت انرا تجربه کرده ایم ،وقتی خداوند خدا ادم وحوا را از خوردن میوه ممنوع برحذر کرد ادم علی رغم پیشنهاد خداوند میوه ی ممنوع را اراده وانتخاب وتصمیم گرفت وخوردوانتخابش را عملی ساخت وبه زمین تبعید شد..."،بنابراین :"من سکوت می کنم پس من هستم"،اراده وانتخاب وتصمیم می گیرم پس من هستم...اینک تو بگو به چه می اندیشی ؟سکوت! یا...MGHV