"نیاز"انسان امروز بیش هر زمان دیگرنیازمند انسان بودن است بقول کمدین بزرگ اصفهانی ارحام صدر هنرمند بز

"نیاز"انسان امروز بیش هر زمان دیگرنیازمند انسان بودن است بقول کمدین بزرگ اصفهانی ارحام صدر هنرمند بزرگ تئاتر وسینما که می گفت:"ادم می باست ادم باشد."، در اینجا جنسیت مطرح نشده است بلکه ادمیت مطرح است!!! وقتی ادم شدی فرقی نمی کند که زن باشی یا مرد، انسانیت ملاک است دوران فمنیستی گذشته است دوران مرد سالاری گذشته است دوران شکوفائی انسان، درتمدن جدید است که متاسفانه، اسیر ماشینیزم شده است علم وتکنولوژی وصنعت ،شان ومقام انسان را زیر چرخدنده های ماشین له کرده است وانسان را از خود بیگانه نموده است"الیناسیون"؛از خودبیگانگی انسان ،بیماری های روانی اجتماعی ایجاد کرده است که ادبیات مارا در قالب مکتب های ادبی وهنری مردسالاری وزن سالاری مطرح می کند!!! در حالی که مرد و زن مکمل یکدیگرند نه در برابر هم وعلیه هم؟! اگر زن قوی باشد مرد ضعیف می شود واگر مرد قوی باشد زن ضعیف می شود! چنانکه در مردسالاری بزرگ ترین اشتباهش همین بود که زن را "ضعیفه" خطاب ومعروفی می کرد که باعث عصیان وطغیان فمنیزم شد!!! که در اینجا "استحمار"،نقش اساسی داشت که از دو برادر هم خونش استعمار واستثمار یاری طلبید و زرو زور وتزویر، به بشکل وحشتناک وخیلی هراسناک درامدند در یک چهره بنام "استعمار نو"،بازی جدیدی را شروع کردند که زن را به جان مرد ومرد را به جان زن بیاندازند واستفاده های ابزاری از انها بکنند ومردان رابه بردگی و فقر فرهنگی بگیرند و زنان را بسوی تن نازی و سکس ومدل و بازی و... این بزرگ ترین جنایت تاریخی عصر جدید؛ تاریخ معاصر است !!! که به دست تدبیر واتاق فکر استعمار نو،سازماندهی شد تا نظام بورژوازی استکبار جهانی، زن را از مرد و مرد را که تکیه گاه زن بود از هم دور وحتی بر ضد هم بشوراند واین جامعه ی کوچک مقدس پر از صفا وصمیمیت و وفاداری ومحبت و مهربانی و عشق را،تبدیل به خشونت ونفرت وکینه و دشمنی و... کند.مردسالاری وزن سالاری ساخت واز این سالار بازی ها کانون مهرومحبت ودوستی را تبدیل به جنگ اندیشه عصیان وطغیان وسرکشی و...انسان تشکیل شده از "خود"؛و"خدا"،دوتا "من"، یک من زیبا ودوست داشتنی بنام خود ، -- وقتی کسی خودرا دوست نداشته باشد نمی تواند به دیگری عشق بورزد واورا دوست داشته باشد. البته این واقعیت با خودشیفتگی که یک بیماری است فرق می کند. -- براساس فلسفه ی خلقت در قران؛ انسان از لجن وروح خداتشکیل شده است دیالکتیکی پیچیده ،ومتضاد که سنتزش ؛نتیجه اش انسان است واین انسان دو "من"ی، یک من مجازی واقعی دارد یک من حقیقی، من واقعی همان منی است که خودرا دوست دارد وعاشق من متعالی است که من حقیقی است، "...ونحن اقرب الیه من حبل الورید"؛بدرستی که ما انسان را خلق کردیم وبه وسوسه های اهسته و پنهانی نفسش که به او می گوید اگاهیم واز رگ گردن به او نزدیک تریم. ق ایه ۱۶در این جایگاه متعالی زن ومرد مکمل یکدیگرند. وهرکدام بی دیگری ناقص هستند.مگر نه اینکه:"من عرفه نفسه فقد عرفه ربه"؛خود شناسی؛ مساوی باخداشناسی است، بنابراین چنین عشقی سازنده است نه من زن؛ ونه من مرد، که "ما"،مائی که من شده ومنی که ما شده است در این فلسفه در این دیالکتیک جدائی ودوری نیست وصل است؛ اتصال است، خود وخدا، زن نه؛ مرد نه، "انسان"؛نه جنسیت،در چنین تکامل فرهنگی ماهیت زن و مرد یکی است حقیقتشان یکی است مساوی ،برابر،آزاد با اراده وانتخاب وتصمیم، جهت درک ودریافت و فهمیدن و شور وشوق و ذوق وشعور رسیدن به من متعالی؛ خود وخدا... باچنین حقوق برابر ومساوی دیگر نیاز به قوت وقدرت نیست که بردیگری فائق اید بلکه نیاز به عشق و دوست داشتن است تا با عبادت من؛خویشتن خویش را بشناسیم وانسان خدائی شویم که نیازمند پرستش است."من پرستش می کنم پس من هستم"،زیراپرستش در قالب عبادت را مفسران شناخت معنا کرده اند ومی دانند...وقتی خودرا شناختی دیگر از خود بیگانه نیستی...چه هستی؟انسان که نیازمند...MGHV