"خانه ی عشق منزل هستی"،(۱)کلمات را خیلی دوست دارم وبا انها عشق بازی می کنم وعاشقانه انهارا بر روی هم می چینم تا بنائی درست کنم بامعماری؛ مهندسی شده ی معنائی ومحتوائی؛ تا طرحی نو در اندازم، ودر زیر سقف ان ارامش واسایش وامنیت پیدا کنم و به خدا و خلق خدا فکر کنم همیشه ودر همه جا خداوند از آستین خلق بیرون می اید.زیر بنا اندیشه وتفکر توحیدی است و رو بنا پیکره ی محمد وانبیاء قبل از ایشان است که تمدن بشری را ساختند وکتاب هایشان هدایت وراهنمای انسان ها است.ساز وبرگ عاشقی از همین جاها شروع می شود وهنر زیستن ،تجربه ی تاریخی می گرددو ادم به خود می اید و "خود آ"؛خدا می گردد وبه شناخت می رسد "من عرفه نفسه فقد عرفه ربه"؛خودشناس، خدا شناس می شود.همانگونه که حضرت حق در حدیث قدسی فرموده است:"کنت کنزا مخفیا فاحببت ان اعرف فخلقت لخلق لاعرف"؛گنج پنهانی بودم دوست داشتم شناخته شوم آفریده ها را افریدم تا شناخته شوم."حب" چه نقش عظیمی را در اینجاایفا می کند. ولیعبدون ،همان عشق به پرستش است.که پایان هوس آغاز عشق می گردد که عقل به ان افتخار می کند.که خانه عشق سرمنزل عقل هستی می گردد تا با ابزار پرستش وعبادت،انسان به رشد وتکامل وکمال برسد.چگونه؟با ایمان و باور به "وماخلقت الجن والانس الا لیعبدون"؛ جن وانس را نیافریدم مگر عبادت کنند مرا. ذاریات ایه ۵۶بی استثناء "عبادت "را مفسران "شناخت"؛ تفسیر ومعنا کرده اند.اینک با چنین گنجی چه باید کرد؟هراسید وترسید!ویا به مهربانی وبخشندگیش ایمان اورد؟ وگفت:"بسم الله الرحمان الرحیم"،که سر آغاز ۱۱۴ سوره است منحای سوره "توبه" که در سوره ی"نمل" دو بار تکرار شده است.عبادت در نماز بسیار برجسته است زیرا "نماز ستون دین است"،بسم الله... آغاز؛ ابتدا،شروع،بنام الله است،"الله یعنی ان ذات مستجمع جمیع صفات کمال،منزه از جمیع صفات نقص،که افریننده ی عالم وسزاوار پرستش که مبدا ومرجع سلسه ی موجودات است وبه او پناه برده می شود در شدائد قل یا ایها الکافرون...قل هو الله احد....قل اعوذ برب فلق....قل اعوذ برب الناس...و"الرحمان"، یعنی بخشاینده ونعمت دهنده به همه ی عالمیان از مومن و کافر در دنیا و"الرحیم"، یعنی بخشاینده ونعمت دهنده به خصوص مومنان در اخرت،پس رحمان است به همه ی خلق -- همانند افتاب بر همگان می تابد وباران بر همگان می بارد -- ورحیم است به مومنان نام این سوره فاتحه الکتاب است سوره ی حمد نیزبه ان می گویند.نزد بعضی مکی است و نزد بعضی مدنی است ونزد بعضی هم مکی است ونزد بعضی مدنی است از راه شرافت دو مرتبه نازل شده است یک بار در مکه ی معظمه در وقتی که نماز فرض شد ویک بار در مدینه وقتی که قبله در مدینه تحویل یافت وچون جز اول هرچیز را فاتحه ی ان چیز می گویند واین سوره اول سوره های قران است لهذا هستی شده به فاتحه الکتاب وبه اتفاق همه ی مفسرین هفت ایه است ودر فضیلت این سوره ی مبارکه و ثواب قرائتش، بیش از بیش احادیث بسیار وارد شده است از ان جمله در "مجمع البیان"، روایت شده است از امیر المومنین که رسول خدا فرمود:هران کس به خواند انرا در حالی که معتقد ومنقاد ومومن باشد ولای محمد والش را در ظاهر ودر باطن؛عطا می کند خدای تعالی به هر حرفی حسنه ای که هریک از ان افضل است از دنیا و انچه در ان است."،بنابراین نماز را جدی بگیرید که در ان حمد خوانده می شود.علامه طباطبائی در "تفسیر المیزان"، از زبان علی می گوید:" همه ی قران در سوره ی حمد وهمه ی سوره ی حمد در بسم الله الرحمان الرحیم وهمه ی بسم الله الرحمان الرحیم در بسم الله وهمه ی بسم الله در "ب"ی بسم الله وهمه ی ب در نقطه ی ب وان نقطه من هستم."، وعلی که نابغه ی خلقت است وپس از او پسرش حسین "ثارالله" خون خدا نابغه ی خلقت وهستی، وارث طول تاریخ ادم است چنانکه در دعای وارث ادم می خوانیم:"درود بر تو ای وارث ادم بر گزیده ی خدادرود برتو ای وارث نوح نبی خدادرود بر تو ای وارث ابراهیم خلیل خدادرود برتو ای وارث موسی کلیم خدادرو بر تو ای وارث عیسی روح خدادرود بر تو ای وارث محمد حبیب خدادرود برتو ای وارث علی ولی خدادرود بر تو ای وارث حسین خون خدا..."،دکتر شریعتی می گوید :" باستان شناسان در غار های اسپانیا با نقوشی روی دیوار ها ی غار روبرو شده اند که در حال عبادت وپرستش هستند که مربوط می شود به ۳۳ هزار سال قبل از میلاد مسیح، که "احساس مذهبی "نام دارد. مذهب نیست!!! احساس مذهبی است زیرا مذهب را می شود کم و زیاد ،رقیق وغلیظ و... کرد اما احساس مذهبی در وجود هم انسان ها نهادینه شده است‌"، بقول پروین در شعر"لطف حق"، می گوید:"میهمان ماست هرکس بی نواستاشنا با ماست چون بی اشناست"،که همان معنای دین واحساس مذهبی است...MGHV