"شخصیت عشق"،عشق پرورش دیگری در خود است و دوست داشتن را اموزش می دهد تا عاشق شوی بعبارتی دیگر عشق خود

"شخصیت عشق"،عشق پرورش دیگری در خود است و دوست داشتن را اموزش می دهد تا عاشق شوی بعبارتی دیگر عشق خودرا در دیگری دیدن ویافتن ودرک کردن وعلاقمند شدن است به خلق وخوهای یکدیگر وتعدیل انها به مرام ومعرفت وصفا،تا زیبائی های یکدیگر را کشف کنی وکاشف "من"،گردی،منی که دیگر من نیست"ما"است در شکل وقیافه ی عشق،با ایمان وباور های مشترک که زندگی را جذاب می کند وبسیار دلنشین... اما با همه ی وسعت "من"ش دنیای مجازی است زندگی مجازی است،واقعیت دنیوی است که باید از آن عبور کرد تا به حقیقت من، خود خود ؛من من؛خود من،من اصیل ومتعالی رسید که ماهیت ادما اسرار وراز ادما، منش وبزرگی وانسانیت انسانیشان، من حقیقیشان در انجا قابل شناسائی است که شخصیتشان را می سازد.پس باید از دنیای مجازی بگذریم تا به دنیای حقیقی برسیم وان نشاید مگر با ایمان و باور خود، خودی که وابسته به سیاست واقتصاد وفرهنگ واجتماع نیست و به فکر پول وثروت ومال ومنال نیست و خالص وشفاف ومخلص در ارزوی شدن است ،شدن، کمالی و رشدی است از بودن حرکت بسوی شدن... بودن انچه که هست می باشد تا به انچه که باید باشد؛ شدن قد بکشد واز انجا به هستی نظر کند واین نظر ومنظر است که شخصیت ادمی را می سازد وراستی ودرستی اورا سنجش می کند وخویشتن خویش را می شناسد وبه عبادت ونماز وپرستش می رسد وعاشقانه نیایش می کند واین یعنی "من عاشقم پس من هستم"، وتو ... نیستی تا عاشقی را تجربه کنی... MGHV