مراقبه کردن ،مانند مجسمه سازی ست ،زیرا همان طور که مجسمه ساز ،تندیسی را می تراشد و بیرون می آورد ،تن

مراقبه کردن ،مانند مجسمه سازی ست ،زیرا همان طور که مجسمه ساز ،تندیسی را می تراشد و بیرون می آورد ،تندیسی که در اعماق ماده ی خام مدفون است ،مراقبه کننده نیز استعدادهای درونی اش را به زندگی  ،به آفرینش هایی آگاه و پویا تبدیل می کند.البته در این حالت ،آفریننده و آفریده و اَبزار آفرینش ،از هم جدا نیستند ، یکی اند ،زیرا مراقبه کننده همه چیز است‌.@sedaye_daron