گاهی ریشه‌ی ناراحتی و رنج ما، خودِ اتفاقات زندگی نیست؛ بلکه داستانی است که ذهن درباره‌ی آن اتفاقات م

گاهی ریشه‌ی ناراحتی و رنج ما، خودِ اتفاقات زندگی نیست؛ بلکه داستانی است که ذهن درباره‌ی آن اتفاقات می‌سازد.اکهارت تول در این بخش به یکی از عمیق‌ترین لحظات بیداری درونی خود اشاره می‌کند؛ لحظه‌ای که فهمید میان افکار و آگاهی تفاوت وجود دارد.وقتی از خود می‌پرسیم:«اگر نمی‌توانم با خودم زندگی کنم، پس این “من” کیست و آن “خود” کیست؟»کم‌کم متوجه می‌شویم که ما فقط افکار، ترس‌ها، خاطرات و روایت‌های ذهنی‌مان نیستیم.پشت تمام این افکار، چیزی عمیق‌تر حضور دارد:آگاهی. حضور. مشاهده‌گری که افکار را می‌بیند، اما خودش فکر نیست.شاید آغاز خودشناسی و بیداری آگاهی دقیقاً از همین نقطه باشد؛ جایی که دیگر هر فکری را حقیقت مطلق نمی‌دانیم و یاد می‌گیریم از ذهن فاصله بگیریم و به لحظه حال و آرامش درونی بازگردیم.@sedaye_daron