«همهٔ ما با احساسات دشوار و ناخوشایند مواجه می‌شویم؛ اما اگر اجازه دهیم این احساسات بر ما مسلط شوند، به‌تدریج فرسوده و تهی خواهیم شد. احساسات زمانی شدت بیشتری پیدا می‌کنند که ندانیم چگونه از آن‌ها مراقبت کنیم.وقتی احساسات ما از میزان حضور و ذهن‌آگاهی‌مان نیرومندتر باشند، رنج می‌کشیم. اما اگر هر روز تمرین تنفس آگاهانه را ادامه دهیم، ذهن‌آگاهی به‌تدریج به عادتی در وجود ما تبدیل خواهد شد.برای آغاز تمرین، منتظر نمانید تا احساسات شما را کاملاً دربرگیرند؛ زیرا ممکن است در آن زمان دیگر بسیار دیر شده باشد.» #تیک_نات_هانگاهی مسئله این نیست که احساسات سختی داریم؛ مسئله این است که وقتی این احساسات از راه می‌رسند، بلد نیستیم چگونه با آن‌ها همراه شویم.خشم، اضطراب، غم، ترس یا ناامیدی، دشمن ما نیستند. هرکدام پیامی با خود دارند. اما وقتی بدون آگاهی با آن‌ها یکی می‌شویم، احساس به جای آنکه تجربه‌ای گذرا باشد، تبدیل به چیزی می‌شود که تمام ذهن و زندگی ما را در اختیار می‌گیرد.ذهن‌آگاهی یعنی یاد بگیریم میان «من» و «احساس من» فاصله‌ای آگاهانه ایجاد کنیم؛ بتوانیم بگوییم: «من غمگینم»، بدون اینکه باور کنیم «من خودِ غم هستم».تنفس آگاهانه یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای بازگشت به این لحظه است. @sedaye_daron