✔️ حسادت؛ آتشی که پیش از دیگران، صاحبش را می‌سوزاندامام علی(ع) درباره حسادت سخن بسیار عمیقی دارند:«ا

✔️ حسادت؛ آتشی که پیش از دیگران، صاحبش را می‌سوزاندامام علی(ع) درباره حسادت سخن بسیار عمیقی دارند:«الحَسَدُ یَأکُلُ الحَسَناتِ کَما تَأکُلُ النّارُ الحَطَبَ»یعنی: حسادت، نیکی‌ها را می‌خورد؛ همان‌گونه که آتش، هیزم را می‌سوزاند.حسادت عجیب است؛ آدم حسود گاهی از موفقیت دیگری ناراحت می‌شود، اما در حقیقت خودش را گرفتار رنجی می‌کند که هیچ سودی برایش ندارد.وقتی دیگری پیشرفت می‌کند، حسادت چیزی از زندگی او کم نمی‌کند؛ اما آرامش را از دل حسود می‌گیرد.وقتی دیگری صاحب نعمتی می‌شود، حسادت آن نعمت را از او نمی‌گیرد؛ اما دل حسود را پر از تلخی می‌کند.آدم عاقل به جای اینکه بگوید:«چرا او دارد و من ندارم؟»می‌گوید:«من برای بهتر شدن خودم چه کاری می‌توانم انجام دهم؟»زندگی مسابقه با دیگران نیست؛هرکس مسیر خودش را دارد و رزق، فرصت و زمان خودش راگاهی بهترین واکنش در برابر موفقیت دیگران، تبریک گفتن و ادامه دادن مسیر خودمان است.چون موفقیت دیگری، شکست ما نیست.دل را از حسادت خالی کنیم؛ شاید چیزی که امروز در دست دیگری می‌بینیم، فردا به شکل زیباتری در زندگی خودمان شکوفه بزند. 📲 صدای ازناinstagram.com/sedayeazna_org