🔵🔵🔵 *از بوی خوش زن تا رایحه تلخ توسعه گرایی*🔹 *نگاهی به آثار اخیر مهندس عیسی بزرگزاده سخنگوی آب کشور*👈 عیسی بزرگزاده از شخصیت های مهم و تاثیر گذار آب ایران است چه انجا که در نقش یک مجری ؛ هدایت گر اجرای پروژه های مخرب زیست محیطی بوده و هست و چه اکنون که با تغییر پارادایم پرچم دار تغییر گفتمان فنی و مکانیکی به حوزه آب در وزارت نیرو شده است. تغییری که برای بسیاری از ما امید بخش است و الحق بزرگزاده در نقش جدید بزرگتر و بیشتر از گذشته در جامعه خصوصا سپهر محیط زیستی کشور درخشیده است.🔹 با دیدن آثار بزرگ زاده یاد فیلم *بوی خوش زن* ( Scent of a Woman) فیلمی درام به کارگردانی مارتن برست می افتم. این فیلم بازسازی یک فیلم ایتالیایی با همین نام به کارگردانی دینو ریسی است. بازی ماندگار و به یادماندنی آل پاچینو در نقش سرهنگ اسلید در این فیلم تمامی جوایز مهم سینمایی از جمله اسکار و گلدن گلوب را برای او در همان سال به ارمغان آورد. نقشی که از آن به عنوان یکی از ماندگارترین نقش آفرینی‌های تاریخ سینما یاد می‌شود. در سکانسی از فیلم سرهنگ اسیلد با وجود نابینایی پشت رل ماشین فراری قرمز رنگ می نشیند و با سرعت ۷۰ کیلومتر در ساعت رانندگی می کند جالب انکه با وجود انکه توسط پلیس بخاطر سرعت بالا متوقف می شود اما پلیس متوجه نابینایی سرهنگ اسیلد نمی شود. 🔹 رویکردهای بزرگزاده هم بی شباهت به سرهنگ اسیلد نیست ما نباید فراموش کنیم سرهنگ اسیلد با همه تهورش در رانندگی با سرعت ۷۰ کیلومتر در ساعت نابیناست و صلاحیت رانندگی ندارد. بزرگزاده با همه تهورش و شناخت دقیقش از موضوع آب به دلیل این که خود بخشی از ساختار موجود است نابینایی سیستماتیک ساختار حکمرانی را نمی بیند و در سودای آن است که همین ساختار نابینا هدایت گر توسعه ایی باشد که در نهایت به حل بحران های مختلف در کشور بپردازد.🔹 بزرگزاده در نقش ناظری مداخله گر در مباحث آب به درستی دریافته است که *"این جابه‌جایی پارادایمی، آب را از سطح یک مسئله مهندسی به ساحت یک مسئله تمدنی ارتقا می‌دهد. مدیریت مصرف با ابزار و تجهیزات، با اصلاح تعرفه‌ها، با نوسازی شبکه‌ها و ارتقای راندمان سخن می‌گوید؛ اما مدیریت تقاضا با فلسفه توسعه، با منطق آمایش سرزمین، با ظرفیت زیست‌بوم، با ژئوپلیتیک استقرار جمعیت و با نوع و پراکنش فعالیت‌های اقتصادی گفت‌وگو می‌کند. این گذار، حرکت از سطح به ژرفاست."* و هوشیارانه اضافه می کند : *"این سخن تنها توصیه‌ای فنی نیست؛ دعوتی است به هم‌ساز کردن توسعه با ظرفیت‌های واقعی سرزمین."*🔹 اما بزرگزاده از این پاسخ طفره می رود که براستی *ظرفیت‌های واقعی سرزمین* چیستند و آیا بدون وجود ساختار توانمند در جامعه مدنی ؛ بدون ارتباط با جهان و بدون وجود زیر ساخت های توسعه چگونه می توان به هم ساز کردن توسعه پرداخت ؛ بزرگزاده غافل از آن است که ساختار کنونی قدرت حتی اجازه آشکار شدن تخصیص مصوب اب پروژه ایی مانند توسعه نیشکر را نمی دهد چه رسد به آشکار سازی میزان واقعی مصرف آن ؛ بزرگزاده به این سوال پاسخ نمی دهد وقتی حتی شاخص های تعیین آب شرب برای استان اصفهان که قرار است از کارون تامین شود معلوم نیست چگونه می خواهد ظرفیت های واقعی را بشناسد.👈 در نهایت باید گفت با توجه به کوری سیستماتیک ساختار حکمرانی انتظار بزرگزاده برای انکه دولت متولی تغییر باشد دور از ذهن است و از سویی دیگر فاعل جمعی توانمندی برای پرچم داری این ایده درون جامعه وجود ندارد.🔹️ به هر روی ایده های جدید بزرگزاده هم عمیق است و هم تامل برانگیز و شاید نطفه هایی باشد برای تغییر نگرش در وزارت نیرو و برای اینده ایی که هم نام بردن از توسعه و هم بوی خوش زن قدغن نباشد.یوسف فرهادی بابادی