.«با بچه باید همان رفتاری را داشت که خداوند با خود ما دارد، و خداوند بیش از همه وقتی خوشبختمان می‌کن

.«با بچه باید همان رفتاری را داشت که خداوند با خود ما دارد، و خداوند بیش از همه وقتی خوشبختمان می‌کند که ما را به غفلت‌های خوشمان وامی‌گذارد.»(رنج‌های ورتر جوان، ص۵۲)«من از زمانی که او دوستم دارد، در چشم خودم ارجمند می‌آیم.»(ص۵۵)«با معیارهایی که دارم، عمیقاً فهمیده‌ام که مردم هر آدم فوق معمولی را که به کاری بزرگ و یا در ظاهر ناممکن دست زده، از قدیم و ندیم با انگ مستی یا دیوانگی بدنام کرده‌اند.»(ص۶۷)«در جهان هیچ شادی‌ای عمیق‌تر و واقعی‌تر از این نیست که مردی بزرگ و فهیم را با خود صمیمی ببینی.»(ص۸۹)«.. برای عقل و استعداد من ارزش بیش‌تری از قلبم قائل است، قلبی که تنها مایهٔ غرور من، و یگانه سرچشمه‌ٔ همه چیز است: سرچشمهٔ نیرو، شادابی، و نیز همهٔ شوربختی‌ها. آخ، هر آن دانشی که من دارم، برای هر کس دیگر هم آموختنی است. ولی قلبم مال خودم تنهاست.»(ص۱۰۷)«آه ای خدای آسمان، آیا سرنوشتی که نصیب انسان کرده‌ای این است که روی خوشبختی را نبیند، مگر وقتی که هنوز به عقل نرسیده، و یا وقتی که همین عقل را از کف داده است!»(ص۱۳۰)▪️(رنج‌های ورتر جوان، یوهان ولفگانگ فون گوته، ترجمه محمودحدادی، نشر ماهی، ۱۳۸۹)@sedigh_63