همچنان زندگی می‌کنیم. برخلاف بسیاری که دیگر میان‌مان نیستند.بعد از بیشتر از دو ماه به نت آزاد وصل شد

همچنان زندگی می‌کنیم. برخلاف بسیاری که دیگر میان‌مان نیستند.بعد از بیشتر از دو ماه به نت آزاد وصل شدم. این مدت دوست داشتم بنویسم. از انبوه چیزهایی که بر ما گذشت. البته گاهی هم نوشتم؛ اما چیزی منتشر نکردم. دلم نمی‌خواست در جای زوری حرفم را بزنم. آنقدر صبر کردم تا با فیلترشکنی چیزی بتوانم دوباره برگردم به همین کانال؛ و اینجا بنویسم...البته آدم به بعضی چیزها عادت می‌کند. گاهی گریزی از پذیرش زور نیست... مثل همه کسانی که ابتدا در برابر اینترنت پرو مقاومت کردند و نهایتا به آن تن دادند. من آن‌ها را ملامت نمیکنم اما من فعلا صبر می‌کنم.چند روزیست این نوشته در گلوی درفتِ کانال گیر کرده، به امید کامل شدن و ارسالش. و هنوز که هنوز است کامل نشده. انقدر که رمقی برای نوشتن نیست. آنقدر همه چیز درهم‌وبرهم است. آنقدر مواضع همه به دور از واقعیت است.اما فعلا این پیام باشد برایِ شروعِ دوباره‌ی کانالی که دلم برایش حسابی تنگ شده بود؛سلام...