3. تنوقتی استاجر (کارآموز) عفونی شدیم هر از گاهی استاد ما را با خودش به اورژانس میکشید تا مشاوره های عفونیِ اورژانس را انجام ببینیم. تخت 6 چند دقیقه پیش از ورود ما به اورژانس کد 99 خورده بود. موقع ورود ما انگار تازه تیم احیا کارش تمام شده بود و اورژانس به حالت عادی خودش بازگشته بود.همین مریض تخت 6 مشاوره عفونی هم داشت. استاد ما را فرستاد تا علائم حیاتی اش را بگیریم بعد خودش بیاید بیمار را ویزیت بکند. مریض اینتوبه (لوله‌گذاری گلو برای تنفس) بود. هشیاری نداشت و لوله تراشه و NG داخل دهان و بینی اش بود. قفسه سینه اش بالا و پایین میشد و مثل هر مریض اینتوبه دیگری ناهشیار و آرام و طاق‌باز خوابیده بود. در مانیتوری که به او وصل بود تنفس های منظم ثبت میشد. پالس اکسیمتر را گذاشتیم در انگشت اشاره اش و اکسیژنش 98 درصد بود. کاف فشار خون (همانی که میبندند تا فشار خون را اندازه بگیرند) را بستیم، دکمه دستگاه را زدیم. هی فشار را بالا و پایین میکرد اما هر بار ارور میداد. سه بار دکمه فشار را زدیم هی ایستادیم اما خبری از فشار نبود. دوستم گوشی پزشکی‌اش را در آورد که به روش سنتی فشار را بگیرد که گفتیم اول نضش را بگیریم ببینیم چه خبر است. نبضش را پیدا نکردیم.در همین حال بودیم که استاجر های داخلی آمدند و گفتند دارید چکار میکنید؟ ما هم که به خیال خودمان ترم بالایی این نیواستاجر ها محسوب میشدیم گفتیم داریم وایتال (علائم حیاتی) میگیریم. با تعجب برگشتند گفتند مریض کد خورده! گفتیم خب مگه بر نگشته. گفتند نه... هنوز فرصت نکرده اند دستگاه را از او جدا کنند.او فقط داشت نفس می‌کشید...#در_میانه_نقشه