تاریخچه مختصر سیو کردن در ویدئوگیم‌ها: از آرکید تا کلاد گیمینگبه قلم فرزین سوریسیو کردن فقط یک ترفند طراحی گیم برای راحت‌تر کردن زندگی گیمرها نیست. بخشی از تاریخ و تکامل صنعت است.قابلیت ذخیره کردن یا همان Save کردن قابلیتی است که این روزها بدیهی است و اصلاً حق مسلم ماست. نه فقط بازیکنان می‌توانند پیشرفت خود را مستقیم روی کنسول خانگی یا فضای ابری ذخیره کنند، که سیستم‌های ذخیره‌ی خودکار یا همان Autosave در هر ثانیه از بازی مراقب هستند تا خدای نکرده هیچ زحمتی به هدر نرود. حتی در حد چند ثانیه. این همان سیستمی است که معمولاً یک آیکون دارد و به شما اطلاع می‌دهد که لازم نیست نگران چیزی باشید ولی لطفاً وقتی این آیکون را می‌بینید بازی را خاموش نکنید. می‌توانیم به تعبیری بگوییم که امروزه روز ما با Save زیادی روبه‌رو هستیم. یا در واقع اگر یک زمانی استرس سیو نکردن به موقع به معنی از دست رفتن زحمات دو سه ساعت چندین نفر بود، زیادت سیو سبب شده تا مرگ و باختن در بازی‌ها استرس بسیار کمتری به همراه داشته باشد.از منظر روان‌شناسی، دکمه‌ی سیو در واقع به بازیکن قدرت سفر در زمان و جبران اشتباهات را می‌دهد. اگرچه ممکن است بازیکن کمی زمان از دست بدهد، اما بازگشت به آخرین نقطه‌ی امن و امتحان کردن یک استراتژی جدید در اکثر بازی‌های مدرن گزینه‌ای کاملاً در دسترس است. اما بررسی تاریخچه‌ی این قابلیت نشان می‌دهد که فرآیند ذخیره‌سازی همواره تا این حد مهربانانه نبوده است و تکامل این قابلیت را باید بازتابی از تغییر فلسفه‌ی بازی‌سازی در طول دهه‌ها تجمع ایده‌های مختلف بازی‌سازی دانست.﻿در سفید بخوانیدhttps://3feed.ir/saving-in-video-games/