تردید می‌کنی و من از یاد می‌روماین‌گونه در اسارت و آزاد می‌روممثل پرنده‌های رهاکرده از قفسبا پای خود به خانه‌ی صیاد می‌رومشیرینِ من، سفر کن از اینجا که بعد تومن هم به راهِ رفته‌ی فرهاد می‌رومچون گَرد راهِ تو، که تو در آن نهان شدیبر خاک می‌نشینم و بر باد می‌روممن غرق باورم به تو، اما تو باز همتردید می‌کنی و من از یاد می‌روم#پوریا_شیرانی 📕ماهی نمیر