زندگی نمی‌گذارد خام بیایی و خام بروی تو را می‌پزد و نرم می‌کند.با زندگی نمی‌توانی دست و پنجه نرم کنی.تو جزئی و برای کل نمی‌توانی تصمیم بگیری.این کل است که برایت تصمیم می‌گیرد. تو فقط یک کار می‌توانی انجام دهی:تسلیم بودن.رها کردن،لذت بردن.پذیرش رویدادها.بی واکنش بودن.انعطاف پذیری و نرم بودن.تمامِ جهانِ هستی به این شکل است.فقط تو متفاوت هستی!می‌پرسی چرا؟چون صدای سرت را بُت کردی.چون صدای سرت اربابت شده.چون افکارت را جدی گرفتی.چون می‌خواهی بگی هستی.چون خودت را فکر می‌پنداری.چون از ارتعاش زندگی محروم شده‌ای.چون صخره‌ای از اندیشه ها شده‌ای. چون خود را با نقش‌ها یکی میپنداری. چون سخت و سفت و شکننده شده ای. چون چسبیده‌ای به صدای سرت و ولش نمی‌کنی.ول کن!ول کن.و به شیوه آب‌ها زندگی کن.مانند آب‌ها انعطاف پذیر باش آب را زندگی کن.آب که شدی، زندگی می‌کنی.آب که شدی، جاری می شوی.آب شو تا او بیاید.#اشو