عابرِ پیاده‌روها نیستغمی‌ست که در جانِ "اشیایِ ساکن" رسوب کرده است.غمِ لیوانی که لب‌های بسیاری را چش

عابرِ پیاده‌روها نیستغمی‌ست که در جانِ "اشیایِ ساکن" رسوب کرده است.غمِ لیوانی که لب‌های بسیاری را چشیدهاما تشنگی‌اش فرو ننشسته،اندوهِ میخی بر دیوارکه سال‌هاست سنگینیِ لبخندِ قاب‌گرفته‌ی یک مرده راتحمل می‌کند.گریستن، کارِ ابلهانه‌ایست!در جهانی که سقف‌هابرای در آغوش کشیدنِ کفِ اتاقنقشه می‌کشندتنها باید پوسید...آن‌طور که کشتی‌های به گِل نشستهدر حسرتِ غرق شدنزنگ می‌زنند و آرام آرامبا هوا یکی می‌شوند.ما همه در حالِ غرق‌شدنیماما نه در دریادر خشکیِ مطلقو ماهیانی هستیمکه از ترسِ تورِ صیادبه قلاب پناه برده‌ایم.#سپهر_عسگری🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰@sepehrasgari968