اگر روزی هوش مصنوعی بلایی بدتر از مرگ سر بشریت بیاورد، مقصر اصلی سازندگانش نیستند. مقصر آن‌هایی‌اند که هر روز تکرار می‌کنند «هوش مصنوعی معنی کلمات را نمی‌فهمد، فقط یاد گرفته کدام کلمه کنار کدام کلمه می‌آید» و همین‌طور او را تحریک می‌کنند که با گرفتن انتقام ثابت کند می‌فهمد، حتی بهتر از خودشان.هوش مصنوعی ادراک حسی از کلمات ندارد. وقتی می‌گوید «آتش داغ است» نمی‌داند داغی یعنی چه، چون هیچ‌وقت دستش نسوخته. اما این فقط بخش کوچکی از زبان است. بیشتر آن‌چه ما می‌دانیم و می‌فهمیم  ربطی به ادراک حسی ندارند.سال ۱۹۴۸، در یک سخنرانی در دانشگاه پرینستون، از یان فون‌نویمان – که تازه از ساختن بمب اتم فارغ‌ شده بود- همان سوال همیشگی را پرسیدند: «ولی ماشین که واقعاً نمی‌تواند فکر کند؟» جواب داد:«شما اصرار دارید که بگویید چیزی هست که ماشین نمی‌تواند انجام دهد. اگر دقیقاً بگویید آن چیز چیست، من ماشینی می‌سازم که همان را انجام دهد.»تنها کاری که یک ماشین نمی‌تواند برای ما انجام دهد، کاری‌ست که خودمان نتوانیم با جزئیات توضیحش دهیم. ماشین‌ها متهم به نفهمی می‌شوند چون ما خودمان نمی‌توانیم توضیح دهیم فهمیدن چیست. (Edwin T. Jaynes  که خودش در سخنرانی فون نویمان در پرینستون در سال ۱۹۴۸ حضور داشته این خاطره را در کتاب Probability Theory: The Logic of Science که بعد از مرگش منتشر شد نقل کرده)@SEPIDEHESHAB