♻️آیا خوشبختی، زندگی را معنادار می‌کند؟✍️ زهره سعیدیبرای پاسخ به این پرسش ابتدا باید بدانیم خوشبختی به چه معناست، سپس بدانیم چه چیزی زندگی را معنادار می‌سازد. 🟢 تعریف خوشبختی: خوشبختی عموماً با درآمد مکفی، شغل خوب، همسر مناسب، سفرهای دوست‌داشتنی و امثالهم تعریف می‌شود. اگر این تعریف از خوشبختی را بپذیریم، منشأ خوشبختی بیشتر بیرونی است و بر اساس آن می‌توان زندگیِ واجدِ خوشبختی را اینگونه تعریف کرد: «زندگی‌ای که در آن فرد به عنوان شخصی واجد اراده آزاد، سطحی مناسب از رفاه، آسایش، امنیت و شادکامی را تجربه می‌کند».🟢 تعریف معناداری: معناداری با هدفمندی و ارزشمندی در پیوند است. اگر زندگی هدفمند و واجد ارزشمندی باشد، معنادار خواهد بود. مثلاً مادری که فرزندی شایسته تربیت کرده است، یا معلمی که شاگردش را باسواد کرده است، احساس ارزشمندی می‌کند. بنابراین منشأ معنادهی به زندگی بیشتر درونی است و بر اساس آن می‌توان زندگیِ معنادار را اینگونه تعریف کرد: «زندگی‌ای که در آن فرد به عنوان شخصی واجد اراده آزاد، اهداف ارزشمندی را پی می‌گیرد».🟢 بنا بر تعریفی که از خوشبختی و معنای زندگی ارائه شد، آنها یکی نیستند. زندگی می‌تواند واجد شادی، لذت و رفاه؛ اما فاقد معنا باشد و می‌تواند واجد درد و رنج و سختی؛ اما دارای معنا باشد. بنابراین خوشبختی و معنای زندگی یکی نیستند. با این حال آنها بر یکدیگر تأثیر می‌گذارند. بنابراین در عین اینکه معناداری و خوشبختی دو مفهوم متمایز از یکدیگرند، بر همدیگر اثرگذارند. 🟢 اگر آدمی فاقد خوشبختی باشد، فقدان خوشبختی مانعی برای معناداریِ زندگی او خواهد بود. به‌عنوان مثال اگر فردی معنای زندگی را در تربیت فرزند شایسته قرار داده باشد، باید امکانات مالی کافی داشته باشد. به همین خاطر فرد فقیر و بی‌چیزی که دست به خودکشی می‌زند، زندگی‌اش را فاقد خوشبختی یافته است و فقدان خوشبختی امکان معنابخشی به زندگی را از او سلب کرده است. بنابراین برای اینکه زندگی معناداری داشته باشیم به سطحی از خوشبختی نیازمندیم. 🟢 به همین ترتیب اگر زندگی فاقد معنا باشد، فقدان معناداری مانعی برای خوشبختی خواهد بود. اگر زندگی‌مان را معنادار ندانیم، احساس خوشبختی نخواهیم کرد. می‌توان سرشار از مؤلفه‌های خوشبختی بود اما زندگی را پوچ و بی‌معنی ارزیابی کرد. اگر فکر کنیم زندگی پوچ و بی‌معنی است، هر چقدر هم که واجد رفاه و آسایش باشیم، خودمان را خوشبخت نخواهیم دانست. برای اینکه در عین خوشبختی احساس پوچی و ناامیدی نکنیم، به زندگیِ معنادار نیازمندیم. به همین خاطر هنرمندِ مشهور و ثروتمندی که دست به خودکشی می‌زند، در عین برخورداری از خوشبختی، زندگی‌اش را فاقد معنا یافته است. 🟢 در واقع خوشبختی و معناداری دو بال تداوم زندگی مطلوب هستند.1402/11/14ادامه داردکانال تربیت جنسی و سکسولوژی@Sexual_education