*به ملازمان سلطان که رساند این دعا را**که به شُکر پادشاهی ز نظر مران گدا را**ز رقیب دیوسیرت به خدای خود پناهم**مگر آن شهاب ثاقب مددی دهد خدا را**مژهٔ سیاهت ار کرد به خون ما اشارت**ز فریب او بیندیش و غلط مکن نگارا**دل عالمی بسوزی چو عذار برفروزی**تو از این چه سود داری که نمی‌کنی مدارا**همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی**به پیام آشنایان بنوازد آشنا را**چه قیامت است جانا که به عاشقان نمودی**دل و جان فدای رویت بنما عذار ما را**به خدا که جرعه‌ای ده تو به حافظ سحرخیز**که دعای صبحگاهی اثری کند شما را**سلام