*ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت**وی مرغ بهشتی که دهد دانه و آبت**خوابم بشد از دیده در این فکر جگرسوز**کآغوش که شد منزل آسایش و خوابت**درویش نمی‌پرسی و ترسم که نباشد**اندیشهٔ آمرزش و پروای ثوابت**راه دل عشاق زد آن چشم خماری**پیداست از این شیوه که مست است شرابت**تیری که زدی بر دلم از غمزه خطا رفت**تا باز چه اندیشه کند رای صوابت**هر ناله و فریاد که کردم نشنیدی**پیداست نگارا که بلند است جنابت**دور است سر آب از این بادیه هش دار**تا غول بیابان نفریبد به سرابت**تا در ره پیری به چه آیین روی ای دل**باری به غلط صرف شد ایام شبابت**ای قصر دل افروز که منزلگه انسی**یا رب مکناد آفت ایام خرابت**حافظ نه غلامیست که از خواجه گریزد**صلحی کن و بازآ که خرابم ز عتابت**حافظ**سلام صبح به خیر*