*اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را**به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را**بده ساقی می باقی که در جنت نخواهی یافت**کنار آب رکن آباد و گلگشت مصلا را**فغان کاین لولیان شوخ شیرین‌کار شهرآشوب**چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را**ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنی است**به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را**من از آن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم**که عشق از پردهٔ عصمت برون آرد زلیخا را**اگر دشنام فرمایی و گر نفرین، دعا گویم**جواب تلخ می‌زیبد لب لعل شکرخا را**نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست‌تر دارند**جوانان سعادتمند پند پیر دانا را**حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو**که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را**غزل گفتی و دُر سفتی بیا و خوش بخوان حافظ**که بر نظم تو افشاند فلک عِقد ثریا را**سلام