▪️خونی که در شعر تو می‌جوشد...▫️نگاهی به سلوک شعری محمد علی جوشاییبعضی شاعران بزرگ‌تر از شعر خودشان هستند. انسان‌های خیلی خوبی هستند با شعرهایی متوسط. برخی شاعران، از شعرشان کوچکترند. شاعران بزرگ و اسم و رسم داری که شعرشان زندگی ما را دگرگون می‌کند. اما خودشان، از زیست شاعرانه والایی برخوردار نیستند. گاه چنان کوچک رفتار می‌کنند که گویی آن شعرها را کس دیگری گفته است. اما عده‌ معدودی هستند که با شعرهایشان همطرازند. رفتار و گفتارشان با شعرشان تنظیم است و دقایق و ظرایف شاعرانه در کنش و منش آنها مشهود است. هم در شعر بزرگی می‌کنند و هم در زندگی. محمد علی جوشایی، از دید من، در چنین جایگاهی ایستاده است و بر شاعر بودن او در شعر و زندگی گواهی می‌توان داد. البته تاریخ نشان داده است که آدم‌ها را نه بر اساس نوع زندگی‌شان، که بر اساس کیفیت شعرشان قضاوت می‌کند و اینکه فلان شاعر در فلان تاریخ، چه برخوردی داشته و چه کرده و چه نکرده، معمولاً در حافظه تاریخ ثبت نمی‌شود و اگر هم بشود، کسی به آن توجه ندارد. نام محمد علی جوشایی در دهۀ هفتاد در شعر کرمان پُر آوازه شد. شعرهای ترکیبی او دل جوانان را برده بود و غزل‌ها و مثنوی‌های شورانگیزش، پیران طایفه را نیز به احترام وا می‌داشت. ماحصل حضور پُر رنگ جوشایی در شعر دهۀ هفتاد، سه مجموعۀ «کوچه‌های فاصله» (۱۳۷۳)، «نه باد بودم نه پرستو» (۱۳۷۶) و «باغ ملی، ساعت پنج» (۱۳۷۹) بود. از میان آن‌ها، مجموعۀ سوم، حادثۀ خوشایندی در شعر کرمان تلقی شد. شعرهای سپید جوشایی در تلفیق با غزل‌ و قطعه و ترانه، با آن غنای عاطفی و اثرگذار خود، محافل شعر را به تکاپو و تحرک وا ‌داشت و خیل شاعرانی که به این گونه ادبی روی آوردند، بیرون از شمار بود. کم شاعری می‌شناسیم که این گونه در جماعتی از شاعران اثرگذار باشد. شعر جوشایی در دو دهۀ گذشته، کمابیش در سکوت گذشت و از تلاطم روح او موجی بر ساحل نشر نیفتاد. سلوک خاموش جوشایی در این مدت، و انتشار یک در میان شعرهای زخمی و دردمند او، که همواره با سوء تفاهم و حاشیه نیز همراه بود، فرصت مواجهه درست با آثار سال‌های اخیر جوشایی را از مخاطب مشتاق گرفت. دفتر «درخت پستۀ کوهی» که نشر مسین افتخار انتشار آن را پیدا کرد، فرصت دوباره‌ای برای رو در رو شدن با شعر جوشایی است؛ شعری که نبض دارد و بغض می‌کند و رگ روح ما را می‌جنباند و یادآور این مسئله است که شعر هنوز هم می‌تواند دغدغۀ انسان امروز باشد.سید علی میرافضلی‏..https://b2n.ir/q65485