هر چند برنامه اصلی و شیوه دائمی ما در برخورد با اهل سقیفه استدلال و برهان در جهت دفاع از حقانیت حضرت امیرالمومنین و اولاد طاهرینش علیهم السلام است اما طبق نصوص فراوان شیعه زمانی فردی شیعه است که حدود مرزهای عقیدتی خود را حفظ بگرداند و ذره ای از آن عدول ننمایدو به نظر حقیر مهمترین رکن تشیع برائت از دشمنان اهل بیت و غاصبان حق الهی آنان است زیرا همین مسئله است که ولایت به معنای واقع را به ارمغان می آورد وگرنه تقریبا تمام متصوفه اهل سنت به ولایت و امامت الهی خاندان پیامبر اعتراف کرده اند اما چون برائت ندارند نه تنها شیعه نیستند بلکه اعتراف به این ولایت الهی ذره ای به درد آنان نمی خورد و این لعن سبب حفظ این مرزها می شود و شما می بینید که تقریبا در تمام ادعیه اهل بیت همراه دعا لعن بر دشمنانشان وجود دارد اما این که باید در مواقعی ملاحظاتی نمود و تقیه کرد درست است اما اساس آن باید شدیدا حفظ شود که این مرز بندی بین نور و ظلمت از بین نرود