نظر حقیر درباره لعن به دشمنان و غاصبان:در مجامع خودی باید بی پرده باشد.در اماکن عمومی مانند مساجد و هیئت ها باید به صورت کلی گویی باشد مثلا بگوییم خداوند لعنت کند کسانی که حق اهل بیت راستاندند و به آنها ظلم کردند.در گروه های ویژه مثل گروه عقاید که جایگاه ویژه ای است باید بدون پرده باشد البته با ملاحظاتی.بنابراین حقیر با بررسی جوانب گوناگون نه می گویم غیر علنی و نه می گویم کاملا علنی بلکه به لعن نیمه علنی معتقدم تا هم کیان تشیع حفظ شود و هم مستقیم با عامه درگیری حاصل نشود که به نفع ما نیست.