.شبان‌گاهان اگر بر محملی پا در رکاب آریز هر گَردی که برخیزد چراغِ آفتاب آری به حیرتگاهِ خود چندان مر

.شبان‌گاهان اگر بر محملی پا در رکاب آریز هر گَردی که برخیزد چراغِ آفتاب آری به حیرتگاهِ خود چندان مرا در بهت بنشانیکه آخر پای معنی را در این وادی به خواب آری رزان را جلوه‌ی خورشید، شأنِ باده می‌بخشدتجلّی کن که از ما شیشه‌در‌ دستان شراب آری شهیدِ تیغ ادراک است پیش از تیغ نااهلانذبیحی را که در مقتل به حُسنِ انتخاب آری مرا پیشِ تو موجودیتی گر باشد از نقص استمبادا ذرّه‌ی ناچیز را هم در حساب آری خطیب عقل اگر بر منبر گفتار بنشانی سگِ کوی خموشان را ز حیرت بر خطاب آری به تاکستانِ افلاک از طلب دستی چو برداریبه سان خوشه‌ی پروین، دعای مستجاب آری به یک آیینه صد تصویر از یک روی می‌گنجد چه اولی‌العزم‌ها کز یک تجلی بی کتاب آری اگر از پرده‌ی اظهار، یک‌معنی برون تازیجلالِ #ام‌کلثوم از جمالِ بوتراب آری به قفرِ نیستی بر مردگان گر بگذری روزیزهی از آبِ حیوان رونقِ عهد‌شباب آری بگو بر نیزه‌دار شمع از سویی دگر بگذرمبادا ناگهان پروانه را در اضطراب آری#سید_رضا_هاشمی #سره@seyyedrezahashemi