🔴💢در تقبیح دورویی رضا پهلوی؛ ایران خط قرمز است یا رضا پهلوی؟✍️ویکتوریا آزاد۱۲ شهریور ۱۴۰۵وقتی در ی

🔴💢در تقبیح دورویی رضا پهلوی؛ ایران خط قرمز است یا رضا پهلوی؟✍️ویکتوریا آزاد۱۲ شهریور ۱۴۰۵وقتی در یک بیانیه با امضای ۱۶۰ فرد ناشناس، «ایران» و رضا پهلوی در یک جایگاه قرار می‌گیرند؛ پرسش‌های بسیاری مطرح میشود که نمی‌توان نادیده گرفت!گاهی یک جمله کوتاه، بیش از ده‌ها صفحه تحلیل، ماهیت یک فرهنگ سیاسی را آشکار می‌کند.در بیانیه‌ای که با عنوان «بیانیه ۱۶۰ زندانی سیاسی و مبارز داخل ایران» منتشر شده، امضاکنندگان اعلام کرده‌اند که از رضا پهلوی حمایت می‌کنند و حتی فراتر از حمایت سیاسی، نوشته‌اند:«خط قرمز ما، ایران و شاهزاده رضا پهلوی است»همین یک جمله، پرسش مهمی را پیش می‌کشد:آیا یک فرد در هر مقامی هم که باشد می‌تواند هموزن موطن ما «ایران» باشد تا حدی که هوادارنش ‌را «خط قرمز» بدانند؟؟؟توجه کنید که مسئله، حق افراد برای حمایت از رضا پهلوی نیست. هر شهروندی آزاد است از هر شخصیت یا جریان سیاسی که می‌خواهد حمایت کند.مسئله، نوع ادبیات و رویکرد خطرناک سیاسی است که این حمایت را بیان می‌کند.ایران یک کشور است و رضا پهلوی یک فرد است، این دو را نمی‌توان در یک جایگاه قرار داد.حتی اگر فرض کنیم هر ۱۶۰ امضاکننده واقعاً وجود داشته باشند و متن منتشرشده را امضا کرده باشند، حمایت آنان از یک شخصیت، به‌خودی‌خود نمی‌تواند برای آن شخصیت مشروعیت دموکراتیک یا نمایندگی ملی ایجاد کند.💢 ۱۶۰ امضای ناشناس؛ حمایت سیاسی یا تهدید مخالفین رضا پهلوی؟ نکته دیگری که نمی‌توان از کنار آن گذشت، ناشناس بودن امضاکنندگان است.بیانیه اعلام می‌کند که نام امضاکنندگان به دلایل امنیتی محفوظ مانده است. این موضوع، با توجه به شرایط سرکوب سیاسی در ایران، قابل فهم است؛ اما یک تفاوت اساسی وجود دارد:محرمانه بودن نام امضاکنندگان، دلیل امنیتی است؛ نه سند صحت هویت امضا کنندگان!برای افکار عمومی مستقل، در حال حاضر امکان راستی‌آزمایی مستقل هویت و تعداد دقیق امضاکنندگان وجود ندارد.اما حتی اگر عدد ۱۶۰ را کاملاً واقعی فرض کنیم و نه من درآوردی، باز هم مسئله اصلی حل نمی‌شود.رضا پهلوی نمی‌تواند این بیانیه را نشانه «وفاق ملی بر سر رهبری شخص خود» حتی در میان جامعه زندانیان سیاسی و خانواده‌های دادخواه بداند؛ چه رسد به اینکه آن را نشانه وفاق ملی در میان کل ملت ایران بدانیم.حمایت سیاسی یک گروه، مساوی با کسب مشروعیت دموکراتیک یک رهبر از طریق یک ملت نیست.💢خطر دقیقاً از همین‌جا آغاز می‌شود.امروز گفته میشود:«رضا پهلوی خط قرمز ماست.»با این رویکرد فردا مخالف او نیز خط قرمز شماست؟پس‌فردا مخالف رضا پهلوی، به‌جای آنکه یک شهروند دارای حق مخالفت سیاسی باشد، به‌عنوان مخالف ایران و دشمن «شاه و ملت» معرفی می‌شود و بعدها هم، کسی که با مشاوران، تیم سیاسی یا تصمیمات او مخالفت می‌کند، متهم به «تفرقه‌افکنی» و «ایجاد شکاف در صفوف ملت»خوانده خواهد شد؟ مفسدالافی الارض هم دقیقا در چنین فرآیندی پدیدار شد. و اگر این منطق تا نهایت خود پیش برود، سرانجام به جایی می‌رسیم که سرکوب، دستگیری و حتی حذف فیزیکی مخالف سیاسی، به نام دفاع از ایران و حفظ «وحدت ملی» و «خط قرمز» توجیه‌پذیر میشود. فرهنگ سیاسی‌ای که در آن یک فرد سیاسی هموزن با ایران قرار می‌گیرد و حمایت از او «خدشه‌ناپذیر» اعلام می‌شود، بالقوه می‌تواند زمینه‌ساز یک دیکتاتوری جدید در پساجمهوری اسلامی باشد.تاریخ تمامیت‌خواهی معمولاً با فرمان سرکوب آغاز نمی‌شود؛ گاهی با همین جابه‌جایی‌های ظاهراً کوچک آغاز می‌شود:وقتی مخالفت با یک فرد، از یک حق سیاسی به «خیانت به وطن» تبدیل می‌شود، زنگ خطر دیگر زده شده و باید آنرا شنید.💢چرا رضا پهلوی مشوق چنین انحرافاتی در فرهنگ سیاسی هوادارانش است؟این پرسش مهمی است که نمی‌توان از کنار آن گذشت:چرا ادبیات و رفتار سیاسی رضا پهلوی و بخشی از جریان پیرامون او، به‌جای تقویت فرهنگ دموکراتیک، به سمت شخص‌محوری، تقدس‌بخشی به رهبر و یکی‌کردن او با ایران سوق پیدا می‌کند؟⭕️ پاسخ را باید در عملکرد سیاسی رضا پهلوی جست‌وجو کرد، نه در نیت‌خوانی او.تناقض میان ادعای حرکت به سوی دموکراسی و پذیرش ادبیاتی که یک فرد را در جایگاه «خط قرمز» قرار می‌دهد، دست‌کم این پرسش را ایجاد می‌کند که آیا درک درستی از تفاوت میان محبوبیت سیاسی، رهبری سیاسی و مشروعیت دموکراتیک وجود دارد یا خیر؟هیچ نمایش سیاسی، هیچ بیانیه‌ای و هیچ تعداد امضایی نمی‌تواند جایگزین صدای واحد مردم ایران شود. کجا مردم ایران یکصدا رضا پهلوی را صدا کردند؟؟ رضا پهلوی که در حرف، خود را دموکرات معرفی میکند را همینجا باید در عمل محک زد. واکنش او به چنین نامه ای چه بود؟» نه تذکر و نه ابراز نگرانی! او تشکر کرد و دیگر هیچ!#پاینده_ایرانویکتوریا آزاد.#زن_زندگی_آزادیhttps://zil.ink/Mrhallooشب نشینی هالو 👇T.me/sh_n_halloo