زن نیست، یک بنفشِ یواش استو یک سکوتِ گوش‌خراش استمعجون ناامیدی و کاش استدر گیجیِ ضمیرِ خودآگاهزن نیس

زن نیست، یک بنفشِ یواش استو یک سکوتِ گوش‌خراش استمعجون ناامیدی و کاش استدر گیجیِ ضمیرِ خودآگاهزن نیست، مرد نیست، عجیب استیک آرزوی روی صلیب استیک مشت سنگ داخل جیب استافتاده یک شب از وسط ماهزن-مرد نیست، جنسیتش بادو پوستش از آهن و فولادذهنش شبیه ماهیِ آزادکه حبس مانده داخل یک چاهرد کرده مرزهای بدن راجر داده پیش‌فرضِ «شدن» راکوتاه کرده سایه‌ی زن رااز پشت پای یک «منِ» خودخواهیک پرتگاه در ته دنیاستآتشفشانِ داخل دریاستیک گور دسته‌جمعی تنهاستیک شعر منتهی شده به «آه»#فاطمه_اختصاری