می‌خواهمت چنانکه شبِ خسته خواب را می‌جویمت چنانکه لبِ تشنه آب را !محو توأم چنانکه ستاره به چشم صبحیا شبنم سپیده‌‌دمان آفتاب رابی‌تابم آنچنانکه درختان برای بادیا کودکان خفته به گهواره تاب رابایسته‌ای، چنانکه تپیدن برای دل!یا آنچنان که بال پریدن عقاب راحتی اگر نباشی، می‌آفرینمتچونان‌که التهاب بیابان سراب راای خواهشی که خواستنی‌تر ز پاسخی!با چون تو پرسشی چه نیازی جواب را؟#قیصر_امین_پور@shabhaye_niloofari