همواره عشق بی‌خبر از راه می‌رسدچونان مسافری که به ناگاه می‌رسدوا می‌نهم به اشک و به مژگان تدارکشچون وقت آب و جاروی این راه می‌رسداینت زهی شکوه که نزدت سلام منبا موکب نسیم سحرگاه می‌رسدبا دیگران نمی‌نهدت دل به دامنتچندان که دست خواهش کوتاه می‌رسدمیلی کمین گرفته پلنگانه در دلمتا آهوی تو کی به کمین‌گاه می‌رسدهنگام وصل ماست به باغ بزرگ شبوقتی که سیب نقره‌ای ماه می‌رسدشاعر! دلت به راه بیاویز و از غزلطاقی بزن خجسته که دلخواه می‌رسد#حسین_منزوی@shaeranehchnl