با گلی که بوسه‌های آبدار از من گرفتروزگاری داشتم که روزگار از من گرفتمن که اینطوری نبودم، ساقه‌هایم برگ داشتمیهمانی لانه کرد و برگ و بار از من گرفتگفت: من زخمی‌ست بالم، تو پناهم باش! بعدتا قراری یافت یاغی شد، قرار از من گرفتمن که می‌دانم زغال چای چوپان می‌شوماو چرا نبض دل امیدوار از من گرفتبا خدا می‌گویم آنچه بر سرم آورد عشقجان نصف و نیمه‌ای بود و دو بار از من گرفتهر دو تنهاییم از تنهایی خود دلخوشیمبی‌کسی مسری‌ست، پس پروردگار از من گرفت#حامد_عسکری @shaeranehchnl