@shafiei_kadkaniـــــــــــــــــــــــاسمِ اعظمِ الاهی «نان» است.حکایت:سایلی پرسید از آن شوریده‌حال

@shafiei_kadkaniـــــــــــــــــــــــاسمِ اعظمِ الاهی «نان» است.حکایت:سایلی پرسید از آن شوریده‌حالگفت «اگر نامِ مِهینِ ذوالجلال،می‌شناسی بازگوی ای مردِ نیک»گفت: «نان است، این بِنَتوان گفت لیک»مرد گفتش «احمقی و بی‌قرارکِی بوَد نامِ مِهین نان، شرم دار!»گفت «در قحطِ نِشابور، ای عجبمی‌گذشتم، گرْسِنِه، چل روز و شبنه شنودم هیچ‌جا بانگِ  نمازنه دری بر هیچ مسجد بود بازمن بدانستم که نان نامِ مهینْستنقطهٔ جمعیّت و بنیادِ دینْستعطّار، مصیبت‌نامه،به مقدمه، تصحیح و تعلیقاتدکتر محمدرضا شفیعی کدکنیابیات ۵۱۹۴–۵۱۸پی‌نوشت:نامِ مِهین: اسم اعظم الاهی که عقیده داشتند هرکس بر او وقوف داشته باشد، هر مقصود او برآورده می‌شود.بِنَتوان گفت: نمی‌توان گفتنامِ مِهینْست: نام مِهین است.بیناد دینْست: بنیاد دین است.قحطِ نِشابور: از اوایل قرن پنجم تا اواسط قرن ششم قحط‌ سال‌های متعدد در نیشابور گزارش شده است که معلوم نیست عطار به کدام یک اشارت دارد.