یا صاحب الزمان علیه السلام زلال خضر می جوشد ز لعل نوشخند توهزاران همچو اسکندر گرفتار کمند توز صهبای تو افلاطون درون خم بسر بردهز سودای تو جالیموس عمری دردمند توارسطالیس باشد کاسه لیس خوان رندانتفنون حکمت لقمان بود رمزی ز پند تومه نو در حضیض و اوج اندر مشرق و مغربنمی یابد مجال بوسه بر نعل سمند توشناور چشمۀ خاور در این دریای بی پایانمگر روزی شود بر آتش غیرت سپند تومنم طوطی شکر خا بهنگام ثنا خوانیخصوصاً چون کنم باد از دهان پر ز قند تواگر بر چرخ اطلس برکشم دیبای مدحت رابسی کوته بود بر سرو بالای بلند توحریفی گر زند حرفی ز نظم ناپسند منندارد مفتقر با کی اگر باشد پسند تو✋✍کمپانی