یا صاحب الزمان علیه السلام دلم خوش است که عمری به پای گلزارممباد آنکه برون افکنی زگلزارمچگونه یار بخ

یا صاحب الزمان علیه السلام دلم خوش است که عمری به پای گلزارممباد آنکه برون افکنی زگلزارمچگونه یار بخوانم تو را که می بینمتو خوب تز زگل استیّ و من کم از خارمدو قطره اشگ خجالت هزار کوه گناهکرامتی که همین است جنس بازارممحبّت تو نیاید زسینه ام بیروناگر کُشند به تیغ و کَشند بر دارمبه چشم پادشهان ناز می کند پایمکه خاک راه غلامان حضرت یارمبه حشر هم که برانی مرا زخویش هنوزاز این که نام تو بردم به تو بدهکارمپر از توام به تهی دستی ام نگاه مکنمگو که هیچ ندارم ببین تو را دارممن و محبّت تو حیف حیف حیف از توتو و رفاقت من، خواب یا که بیدارم؟شراره ای بزن از سوز خویش بر جگرمکز این شراره بسوزد تمام آثارمبه نار عشق تو یک عمر سوختم مگذاردوباره روز قیامت برند در نارممنم غلام غلام سیاه تو «میثم»که با سرشک، بُود سبز نخل پُر بارم✋✍حاج غلامرضا سازگاراللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و اهلک اعداءهم