۱۱۰ مصرع تقدیم به حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام..به نام علی آنکه پروردگارشبه خود‌ آفرین گفته بر شاهک

۱۱۰ مصرع تقدیم به حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام..به نام علی آنکه پروردگارشبه خود‌ آفرین گفته بر شاهکارشمبدل به گل می کند خارها رانسیم دل انگیز لحن بهارشعلی اصل دین است، حبل المتین استنشسته است قرآن دو زانو کنارشعلی آمد و بانگ الله، اللهبه پا خاست از عرش در افتخارشهمان کس که تا گنبد عرش اعلیبلند است آوازه ی ذوالفقارش‌به عشق علی هرکه افتاد افتادنگردید دنبال راه فرارشعلی کیست؟ تجسیم خوبیّ مطلقکه حق کرده در جان او آشکارشبه فرمانرواییّ عالم نشستهزمین، خرده‌سنگی است گم در دیارشجهان را بگردی، به عدل و به مردیکسی نیست همتای ایل و تبارشنمانده است جز او کسی در هیاهوبه مردانگی پای قول و قرارشسلیمان و قالیچه اش را که خواندی؟گره خورده با نام او پود و تارشمسیحا اگر مرده را زنده می کردعلی بوده در اصل آموزگارشسلامت گذشت از بلا کشتی نوحکه سکان یاد علی بود یارشبرای علی بازی کودکانه استتقلای اعجاز موسی و مارشخلیل خدا نام او را صدا زدبه هنگامه ی سخت نمرود و نارششنیدم که خوش بوده آواز داوودکه تمرین ذکر علی بوده کارشبه تیغ دو دم می زند‌ گردن از غمکجا شیر بازی کند با شکارش؟دل ما اگر خون  شد از دوری اوغم او خزان است و این دل انارشقلم ها نوشتند و لب ها سرودندنگفتند حتی یکی از هزارشاز آفات عالم نبیند دمی غمپناهنده شد هر کسی در حصارشعلی شمع جمع پریشان هستی استفلک مثل پروانه گرد مدارشهمان کس که خورشید در خدمت اوقعود و قیام است لیل و نهارشغم اوست معیار ایمان؛ طلا را-نسنجیده زرگر مگر با عیارشهر آنکس تکیده به کویش رسیدهمبدل به لبخند شد حال زارشبه هنگام محشر که بیم است یکسرنشانده است او را خدا در جوارشمسلمان هراس از قیامت نداردکه گبر است در حشر امّیدوارشندارد یتیمی، نه رنجی، نه بیمیکه مهر است و نان است در کوله بارشکه رود از تکاپو رسیده است تا اوچنین سر بزیر است اگر آبشارشکه ابر دو‌ دیده که پیشش رسیدهروان است باران بی اختیارشکه خورشید با آن تب سینه‌سوزشگرفته است آرام در سایه سارشمی آید، زمان را به رامِش می آردقدم های مردانه ی با وقارش«سلامٌ علی آل طه و یاسین»سلام خدا تا قیامت نثارشگرفته است در دست افسار دل راجناب اولوالعزم دُل‌دُل سوارشترازوی سنجیدن خیر و شر رابه دست علی داده پروردگارشقلم مو به دست علی بوده بی شککه بوم بهشت است نقش و نگارشاگر مفلسی وقت یاهو، بزن رو-به شاهی که هیچ از گدا نیست عارشخدای تعالی به عین و‌ ل و یاچه ها کرده با این کلام قصارشبه هر واژه از "الغدیر" امینیقلم بوده در هر قدم بیقرارشبه شرح احادیث او تا رسیدهبه شور آمده مجلسی در بِحارشعلی بوتراب است، پس خاک خلقتنشسته است بر دامن او غبارشسراسر پر از اوست دیر و کلیسایهود و نصارا همه دوست‌دارشهر آنکس که اسب رشادت دواندهرمیده است از هیبت کارزارشنشسته است شاهانه بر مسند دلچه شاهی! که عشق است خدمتگزارشیکی می شود مالک تیغ بر کفیکی می شود جابر ریزه خوارشیکی می شود قنبر حلقه بر گوشیکی می شود میثم سر به دارشنظام زمانه ندارد کمانهکه دست علی کرده است استوارشبپرس از نجف رفته ها تا بفهمیبه دوری چه ها می کشند از خمارشاگر کفر یک سو و ایمان به سویی استبه جز حبّ او نیست نصف النهارشبزن سنگ عشق علی را به سینهکه عشق است و مستیّ دیوانه وارشبه بتخانه می ماند آن مسجدی کهنمی آید اسم علی از منارشبه نون لنا خواندنِ این و آن هامگر می شود کاست از اعتبارشبه سویش دراز است؛ دست نیاز استکه سائل همین است دار و ندارشالهی بیفتد به این سو نگاهشالهی بیفتد به این سو گذارششنیدم که هرکس شود شیعه‌ی اوعلی می رسد موقع احتضارشخدایا مرا هم به حبّش بمیرانبیارد مرا هم مگر در شمارش..✋✍سیده تكتم حسينى اللهم عجل لولیک الفرج