بچه مار بزرگ می شود بچه مارکوچکگهگاه خودش را این سو و آن سو می کشدبه هوایی که می بلعد عشق می ورزدبه آب به خاک به سنگ عشق می ورزدجانش ازهوس دوست داشتن آکنده می شودشب ها خواب از چشم هایش می گریزدبوی گل ،بوی آتش و نفس کولاک پر می شود در جانشبی خبر از خود بی صدا و آرامهرچیزی در درونش به زهر تبدیل می شودبچه مار یک روز از زهر پنهان در جانش آگاه خواهد شدآن گاه شاید خودش را نفرین کندشاید هم بغضی گلویش را به هم بدوزدگریه نکن، گریه نکن بچه ماراین هم یک نوع زندگیست که باید تحملش کنیفرمان طالع تو چنین بوده:درون سینه قلبی عاشقدر زیر دندان کیسه ی زهرهرگاه تو را ببینند فریاد می زنند مار مارتا آخرین توانشان تورا تعقیب می کنندتمام راه ها بر روی تو بسته می شود تمام روزنه هاتنها یک راه برایت می ماند در دنیااز سر تا دمتاز دندان زهرآگینت تا دمتتنها یک راه می ماندآن راه خودت هستیخودت راه خودت هستی بچه ماردر این دنیا عزیز ترین کس خودت هستیخودت بچه ی خودت هستی بچه مارکجا فرار خواهی کرد از مقابل چشم هابا این دنیای ظالم چه خواهی کرد؟صد بار پوست خواهی انداختولی هرگز از خودت جدا نخواهی شدپس خو کنآرام آرام به خودت خو کنبا درد زهرآگین درونت آشتی کناز خودت متنفر نشو بچه مارشاید هم آن برترین حقیقت تلخ بر روی زمین تویی تو ای بچه مارتو راه حق بر روی زمینیشاید خدا خودش این راه را برگزیدهبا صدها چهره و رنگدنیا درگذر از تو زلال تر شود رامیز روشن