من نمی‌دانمکه چرا می‌گویند: اسب حیوان نجیبی است، کبوتر زیباست.و چرا در قفس هیچ کسی کرکس نیست.گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد.چشم‌ها را باید شست ، جور دیگر باید دید.واژه‌ها را باید شست.واژه باید خود باد، واژه باید خود باران باشد.چترها را باید بست.زیر باران باید رفت.فکر را، خاطره را، زیر باران باید برد.با همه مردم شهر، زیر باران باید رفت.دوست را زیر باران باید دید.عشق را، زیر باران باید جست.زیر باران باید بازی کرد.زیر باران باید چیز نوشت، حرف زد، نیلوفر کاشتزندگی تر شدن پی در پی،زندگی آب تنی کردن در حوضچه «اکنون» است.رخت‌ها را بکنیم:آب در یک قدمی است.روشنی را بچشیم.شب یک دهکده را وزن کنیم، خواب یک آهو را.گرمی لانه ی لک لک را ادراک کنیم.روی قانون چمن پا نگذاریم.در موستان گره ذائقه را باز کنیم.و دهان را بگشاییم اگر ماه در آمد.و نگوییم که شب چیز بدی است.و نگوییم که شب تاب ندارد خبر از بینش باغ.و بیاریم سبدببریم این همه سرخ، این همه سبز.▪️سهراب سپهریقسمتی از صدای پای آب🔔🙋🏻‍♂️🌹@shahejahan_rafsanjan