@shahid_beheshti«وَ إِذِ ابْتَلَی إِبْرَاهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِمَات فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّی جَاعِل

@shahid_beheshti«وَ إِذِ ابْتَلَی إِبْرَاهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِمَات فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَ مِن ذُرِّیتِی قَالَ لاَ ینَالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ» ۱۲۴ سوره بقرهدر شهوتِ نسبت به مال و مال‌دوستی می‌گفتند: گاهی کسی است که اصلاً ارزش پول را در نظر نمی‌گیرد، هر چه دستش می‌آید فوری از دست می‌دهد، آدمی است که چیز نگه‌دار نیست. به این گشادباز می‌گوییم، همان تعبیرهای فارسی را می‌گوییم تا بهتر معلوم باشد؛ و گاهی آدمی است که جانش به پول بسته شده است، اگر صنار گیرش بیاید، خیال می‌کند آن را باید تا آخر عمر نگه دارد، مبادا خرجش کند و از دستش برود. می‌گوید پول است، جان نیست که آسان بتوان داد! این آدم بخیل است؛ نه بُخل و نه گشادبازی، هیچ کدام خوب نیستند؛ بلکه آن چیزی که خوب است، اقتصاد در معیشت است. یعنی روی حساب زندگی کردن، به دخل و خرج خود هر دم نظر کردن، تا زندگی را بر اساس آن تنظیم کند. اقتصاد یعنی عدل در مسئله مال‌دوستی و اعتدال در این زمینه؛ میانه‌رویسید محمد حسینی بهشتی-در مکتب قران جلد ۱