بسم الله الرحمن الرحیمشهید غلامعلی رجبی (جندقی)تولد: ۱۳۳۳/۰۴/۱۰شهادت: ۱۳۶۷/۰۵/۰۶بسیجقسمت صدمنوری از سوی سیدالشهدا(ع)حاج حسین انصاریان با بغض از خاطره‌ای شیرین و آرامش‌بخش یاد می‌کرد. می‌گفت:«بعد از شهادت غلام‌علی، دلتنگی امانم را بریده بود. مدام به یادش بودم و از خدا می‌خواستم خبری از او به من برساند. شبی در عالم خواب دیدمش. همان چهره آرام، همان لبخند همیشگی.به او گفتم: "کجایی غلام‌علی؟ چه خبر؟"با لبخندی که سراسر آرامش بود، پاسخ داد: "اوضاع خیلی خوب است."پرسیدم: "چطور؟ برایمان بگو."گفت: "وقتی به شهادت رسیدم، مرا در میان نوری آبی و بسیار زیبا قرار دادند؛ نوری که هیچ شباهتی به نورهای دنیا نداشت. آن‌قدر لطیف و دل‌انگیز بود که زبان از توصیفش قاصر است. از فرشتگان پرسیدم: این نور چیست؟"به من گفتند: "این نوری است که حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام برای تو آماده کرده است."حاج آقا می‌گفت وقتی از خواب بیدار شدم، دیگر آن اندوه سنگین را نداشتم. دلم آرام گرفته بود. یقین کردم که غلام‌علی، مزد سال‌ها اخلاص، بندگی و عشقش به حضرت اباعبدالله الحسین(ع) را گرفته است؛ پاداشی که تنها در سایه لطف خدا و عنایت سیدالشهدا(ع) نصیب بندگان خالص می‌شود.چه سعادتی بالاتر از اینکه پایان راه انسان، آغازی باشد برای حضور در ضیافت نور؛ نوری که از حریم عشق حسین بن علی(ع) سرچشمه می‌گیرد و تا ابد، دل‌های عاشقان را روشن نگاه می‌دارد.برگرفته از کتاب:یادگاران ۲۴؛ شهید غلامعلی رجبینویسنده: سیداحمد معصومی‌نژادتهیه و تدوین: ف. عباسی @shahidgholamali🍃🌷