‍ ✦❀•┈┈┈┈•✦❀   @shahkhoshin✦❀•┈┈┈┈•✦❀هو اول آخر یارحضرت خان الماس می‌فرمایند:🪴شـادی کَن شـادی عَجـو تَمـاشا 🪴فکر اَو روژ کَن نیَن جای حاشا«شاد باشید و شادی را در جان خود زنده نگه دارید، که چه رخدادی شگفت و باشکوه برای تماشا در پیش است.اندیشه و دل خویش را متوجه آن روز بزرگ و سرنوشت‌ساز کنید؛ روزی که حقیقت آشکار می‌شود و دیگر نه جای انکار خواهد بود و نه مجالی برای بهانه آوردن.»@shahkhoshin☄این کلام، دعوتی عارفانه به زیستن در فضای امید، آگاهی و انتظار است. حضرت خان‌الماس سخن خود را با فرمان به شادی آغاز می‌کنند؛ اما این شادی، خوشی زودگذر و وابسته به امور دنیوی نیست، بلکه حالتی روحانی است که از یقین به آینده‌ای روشن و ایمان به تحقق وعده الهی سرچشمه می‌گیرد. مقصود آن است که انسان مؤمن، حتی در میان دشواری‌ها، دل خود را از اندوه و یأس خالی سازد، زیرا می‌داند که پایان راه، ظهور حقیقت و آشکار شدن عدالت و راستی است.☄تعبیر «عَجو تماشا» بیانگر شگفتی و عظمت واقعه‌ای است که در پیش است. این تماشا صرفاً دیدن یک رخداد نیست، بلکه مشاهده جلوه کامل حقیقت، تجلی حق و تحقق وعده‌ای است که سالکان و اهل ایمان همواره چشم‌انتظار آن بوده‌اند. حضرت خان‌الماس با این تعبیر، مخاطب را به شوق می‌آورد و او را از محدود شدن به زندگی روزمره بیرون می‌کشد تا نگاهش را به افقی فراتر بدوزد؛ افقی که در آن حقیقت بر همه آشکار خواهد شد.☄در ادامه، مخاطب را به اندیشیدن درباره آن روز فرا می‌خواند. این روز، روزی است که همه پرده‌ها کنار می‌رود و انسان نتیجه کردار، باور و انتخاب‌های خود را به روشنی مشاهده می‌کند. این روز، روز ظهور و تحقق نهایی وعده الهی است؛ روزی که حقیقت به کمال آشکار می‌شود و مسیر تاریخ به مقصد خود می‌رسد. از این رو، اندیشیدن به آن روز تنها یک تأمل ذهنی نیست، بلکه دعوتی به خودسازی، بیداری، اصلاح رفتار و آماده ساختن جان برای رویارویی با حقیقت است.☄عبارت «نیَن جای حاشا» هشدار پایانی این کلام است. حاشا به معنای انکار، بهانه‌جویی یا شانه خالی کردن از حقیقت است. حضرت خان‌الماس یادآور می‌شوند که آن روز، روز کشف کامل حقیقت است و دیگر هیچ‌کس نمی‌تواند با انکار، توجیه یا غفلت، خود را از مسئولیت برهاند. هر آنچه در دنیا پوشیده مانده یا با ظواهر آراسته شده است، آشکار خواهد شد و انسان با حقیقت وجود و اعمال خویش روبه‌رو می‌شود.☄در مجموع، این کلام انسان را به سه اصل بنیادین فرا می‌خواند: نخست، حفظ شادی و امیدی که از ایمان و یقین سرچشمه می‌گیرد؛ دوم، اندیشیدن مداوم به فرجام و روز آشکار شدن حقیقت، تا زندگی از غفلت و بی‌هدفی دور بماند؛ و سوم، آمادگی برای روزی که هیچ پرده‌ای میان انسان و حقیقت باقی نمی‌ماند و هر کس نتیجه باورها و کردار خود را بی‌واسطه مشاهده می‌کند. از این منظر، شادی در این کلام، نه غفلت از آینده، بلکه ثمره یقین به آینده‌ای الهی و روشن است؛ آینده‌ای که تحقق آن قطعی است و انسان خردمند، با یاد آن، هم دل خود را سرشار از امید می‌کند و هم کردار خویش را در مسیر راستی، عدالت و پاکی سامان می‌دهد.┄┄┅••=✧؛❁؛✧=••┅┄┄🛜کانال تلگرامی شاه‌خوشین 🆔https://t.me/joinchat/AAAAAD2n1rJgFFOZzKL4CQ🛜پیج اینستاگرامی شاه‌خوشین🆔https://www.instagram.com/shahkhoshin🛜صفحه شاه‌خوشین در x (توییتر)🆔https://x.com/shahkhoshin🛜کانال روبیکایی شاه‌خوشین🆔 https://rubika.ir/shahkhoshin🛜کانال شاه‌خوشین در بله🆔 https://ble.ir/shahkhoshin┄┄┅••=✧؛❁؛✧=••┅┄┄🌐ارتباط با پشتیبانی تلگرام 🆔 https://t.me/shakhoshin🌐ارتباط با پشتیبانی روبیکا🆔 @shah_khoshin✦❀•┈┈┈┈•✦❀   @shahkhoshin✦❀•┈┈┈┈•✦❀