. 🧠 این یعنی چی که «رفتار ما تأثیر زیادی روی روابطمون داره؛ اما رفتارمون تحت‌تأثیر باور‌هامونه»؟ 💭 این باور می‌تونه کاری کنه که حتی محبت دیگران هم حالتون رو بد کنه! ✨ چرا بعضی‌ها بدون اینکه ظاهر یا پول خاصی داشته باشن، این‌قدر دوست‌داشتنی‌ هستن؟ 🔗 لینک….💰 یه نکته درباره قیمت چالش «روابط پلاس» رو هم بگم. دو چالش روابط قبلی و جدید با هم، با پشتیبانی ۹۹۰ هزار تومنه و بدون پشتیبانی ۷۹۰ هزار تومانه.📈 جالبه بدونید از روزی که «پرورش افکار» رو شروع کردیم، قیمت دلار حدود ۷۰ برابر شده؛ اما حتی بیشترین افزایش قیمت دوره‌های ما در زمان تخفیفاتمون هنوز به ۴ برابر نرسیده. 🧠 اما بریم سراغ یه نکته مهم: رفتار ما روی روابط‌مون تأثیر زیادی داره، ولی رفتارمون از باور‌هامون میاد. یعنی باورهایی که درباره خودمون داریم، حتی می‌تونن تعیین کنن محبت دیگران رو چطور دریافت کنیم.💭 مثلاً فرض کنید این باور رو دارید که «من آدم دوست‌داشتنی‌ای نیستم». حالا وارد یه جمع می‌شید و یکی با محبت باهاتون رفتار می‌کنه؛ مثلاً می‌گید نمکدون می‌خوام و یه نفر می‌گه «بشین عزیزم، خودم برات میارم.» ممکنه به‌جای اینکه از این محبت لذت ببرید، معذب بشید و حتی دنبال فرصتی باشید که محبتش رو جبران کنید.🔄 اینجاست که ما به مشکل برمی‌خوریم. یعنی اگه یک نفر باهامون بد رفتار کنه، احتمالاً مقابله‌به‌مثل می‌کنیم؛ اگر هم خوب رفتار کنه، شاید اصلاً نتونیم محبتش رو بپذیریم. اینجوری یک باور می‌تونه روی رفتار و رابطه ما اثر بذاره.❤️ به نظرم یه اصل خیلی مهم اینه: نمی‌شه از درون با خودمون بد باشیم و انتظار داشته باشیم دیگران عمیقاً ما رو دوست داشته باشن. خیلی از آدم‌های دوست‌داشتنی، لزوماً همون ویژگی‌هایی رو که جامعه به‌عنوان زیبایی، موفقیت یا جذابیت تعریف کرده ندارن.🪞 معیارهای زیبایی هم همیشه ثابت نیستن. چیزی که یه زمانی برای خیلی‌ها «زشت» محسوب می‌شده، ممکنه چند سال بعد تبدیل به معیار زیبایی و جذابیت بشه؛ از رنگ پوست گرفته تا مدل مو، اندام و حتی فرم ظاهری.✨ پس می‌بینیم بعضی آدم‌ها بدون اینکه لزوماً ظاهر ایده‌آل، پول یا تحصیلات خاصی داشته باشن، واقعاً دوست‌داشتنی‌ هستن. یکی از دلایلش اینه که با خودشون در صلحن و لازم نمی‌بینن مدام نقش بازی کنن.🎭 ما معمولاً وقتی نقاب می‌زنیم که فکر می‌کنیم یه بخشی از وجودمون خوب نیست و باید از بقیه پنهانش کنیم. اما کسی که با خودش راحته، کمتر نیاز داره خودش رو شبیه دیگران کنه.🎶 مثلاً درباره بعضی هنرمندها این رو خیلی واضح می‌بینید؛ آدم‌هایی که سبک زندگی و رفتار خودشون رو دارن و خیلی براشون مهم نیست بقیه چطور قضاوتشون می‌کنن. همین راحت بودن با خود، بخشی از جذابیتشونه.🌿 حتی وقتی سراغ عرفا و آدم‌های بزرگ تاریخ مثل مولانا و حافظ می‌ریم، می‌بینیم چقدر بدون اینکه شخصاً اون‌ها رو دیده باشیم، باهاشون ارتباط می‌گیریم. چرا؟ چون این آدمها با خودشون تو صلح بودن.🕊️ پس ریشه کار اینه: با خودمون نجنگیم. اگر مدام با خودمون درگیر باشیم و بگیم «ای‌کاش این‌طوری بودم، ای‌کاش اون‌طوری بودم»، این نارضایتی کم‌کم وارد روابط‌مون هم می‌شه.🧩 البته ممکنه یه ویژگی واقعاً اذیتمون کنه و تصمیم بگیریم تغییرش بدیم؛ مثلاً کسی بگه «من با فرم بینیم مشکل دارم و می‌خوام عملش کنم.» اشکالی نداره. مسئله از جایی شروع می‌شه که بعد از تغییر، باز یک «ای‌کاش» جدید پیدا کنیم: «ای‌کاش قدم بلندتر بود، ای‌کاش لاغرتر بودم...»🔎 اون‌جا باید مچ خودمون رو بگیریم و ببینیم مشکل واقعاً همون ویژگیه یا ریشه جای دیگه‌ست. چون اگر هر بار بعد از رسیدن به چیزی، خواسته جدیدی برای ایراد گرفتن از خودمون پیدا کنیم، مسئله با تغییر ظاهر حل نمی‌شه.❤️ تمام تلاشمون در این دو چالش هم همینه: یکی با تغییر باورها و یکی با کار کردن روی آگاهی و صلح درونی. هدف اینه که به جایی برسیم که خودمون، خودمون رو دوست داشته باشیم..