...این است علی و روزگارِ درازش و قومش که به پایان آمد و احمق کسی باشد که دل درین گیتی غدّار فریفتکار بندد و نعمت و جاه و ولایت او را به هیچ چیز شِمُرد. و خردمندان بدو فریفته نشوند و عتّابی‌، سخت نیکو گفته است،شعر:ذَرینی تَجِئنی میتَتی مطمئنةوَلَم أتَجَشَّم هَولَ تِلکَ المَواردفَاِنَّ جسیماتِ اُلامورِ مَنُوطَةبِمُستَودَعات فی بُطُونِ الأوارِدِمعنی:بگذار مرگ من به آرامی بیاید و گرد کارهای خطرناک نگردم، همانا مقامهای والا، به زهر نهاده در شکمِ مارانِ سیاهِ بزرگ وابسته است.و بزرگا مردا که او دامن قناعت تواند گرفت و حرص را گردن فرو تواند شکست.(نقل ابوالفضل بیهقی از چگونگی فروگرفتن علی قریب حاجب و از امرایِ بزرگِ سلطان محمود توسط مسعود غزنوی و عمّالش).منبع: دیبای دیداری(متن کامل تاریخ بیهقی)، نشر سخن، تهران ۱۳۹۰ ص۱۰۰. و سخت عجب است کارِ گروهی از فرزندانِ آدم که یکدیگر را بر خیره می‌کُشند و می‌خورند، از بهرِ حُطامِ عاریت را و آنگاه خود می‌گُذارند و می‌روند تنها به زیر زمین، با وَبال بسیار. در این چه فایده است یا کدام خردمند این اختیار کند!ایزد بیداری کرامت کناد.همان ص۲۳۸.@shahnamehferdowsiii