به گمان من، سخنان دکتر غنی‌نژاد، چنان چالشی پیش روی دیدگاه‌های دکتر عبدالکریم سروش نهاد که گویی آب د

به گمان من، سخنان دکتر غنی‌نژاد، چنان چالشی پیش روی دیدگاه‌های دکتر عبدالکریم سروش نهاد که گویی آب در خوابگاه مورچگان ریخته باشد.این آب، خوابِ زمستانیِ اهلِ جزم و جمود را برهم می‌زند و آنان را از زیر خروارها خاکِ عادت، سکون و یقین‌های کهنه بیرون می‌کشد. سال‌ها در پناه تاریکیِ لانه‌های خویش، جهان را همان‌گونه می‌خواستند که به آن خو گرفته بودند؛ بی‌تلاطم، بی‌پرسش و بی‌دگرگونی. اما کافی است قطره‌ای آب به این خوابگاه برسد تا نظمِ ظاهراً استوارشان ترک بردارد و ناچار شوند چشم به افقی دیگر بگشایند.گاه یک اندیشه، یک پرسش، یک کتاب یا حتی یک مناظره، همان قطره آبی است که دیوارهای لانه را سست می‌کند. آن‌گاه دیگر پنهان شدن زیر خاک ممکن نیست؛ باید یا با اندیشه‌ای متفاوت روبه‌رو شد و آن را با استدلال نقد کرد، یا همه توان را صرف بازسازی همان دیوارهای فروریخته نمود.تاریخ اندیشه نشان داده است که بسیاری از دگرگونی‌های بزرگ، نه با فریاد، که با یک پرسش آغاز شده‌اند. پرسشی که آرامشِ یقین‌های دیرپا را بر هم می‌زند و انسان را به بازاندیشی فرا می‌خواند.پی‌نوشت: رشته وسوزنهای فراوان برای دوختن دهان مخالفان.@shahnamehferdowsiii