کتاب، فقط مجموعه‌ای از واژه‌ها در میان دو جلد نیست؛ پنجره‌ای‌ست به جهان اندیشه و فرصتی برای عمیق‌تر دیدن و بهتر زیستن. مطالعه به ما می‌آموزد مکث کنیم، بیندیشیم و برای فهمیدن، شتاب نکنیم. در روزگاری که فضای مجازی و اینستاگرام ذهن ما را از تصویری به تصویر دیگر می‌برند، شاید بیش از همیشه به بازگشت به کتاب و مطالعه عمیق نیاز داریم.باید کتابخانه‌ها را دوباره پر کنیم؛ نه فقط قفسه‌ها را، که صندلی‌ها را. کتابخانه، پناهگاه اندیشه و جایی برای فاصله گرفتن از هیاهوی جهان است. من سال‌هاست در کتابخانه امیرالمؤمنین(ع) رشت مطالعه می‌کنم و کتاب‌های بسیاری را در اینجا خوانده‌ام. ساعت‌هایی که در میان کتاب‌ها گذرانده‌ام، شاید در خاطرم نمانده باشند، اما بی‌تردید بخشی از آنچه امروز هستم، حاصل همان ساعت‌هاست.این چند خط، ادای دینی‌ست به کتابخانه‌ای که سال‌ها برای من جای خواندن، آموختن و اندیشیدن بوده است.امیدوارم کتابخانه‌ها دوباره پر از کتاب‌خوان شوند و تلفن‌ها، دست‌کم گاهی، جای خود را به کتاب بدهند.برای همه سال‌هایی که اینجا خواندم و آموختم،فقط یک واژه دارم:سپاس@shahnamehferdowsiii