🌎قطار و گل🌻روزهای بسیار دور ؛ پیرزنی بود که هر روز با قطار از روستا برای خرید مایحتاج خود به شهر می‌آمد...کنار پنجره می‌نشست ؛ وبیرون را تماشا می‌کرد...گاهی؛ چیزهایی از کیف خود درمی آورد و از پنجره قطار به بیرون پرتاب می‌کرد. یکی از مسئولین قطار کنار ایشان آمد و با تحکم پرسید که: پیرزن چکار می‎کنی؟!پیرزن؛ نگاهی به ایشان انداخت و لبخندی مهربان گفت : من بذر گل در مسیر می‌افشانم!آن مرد -با تمسخر و استهزا- گفت : درست شنیدم!؟ تخم گل در مسیر می افشانی؟! پیرزن جواب داد ؛ بله تخم گل...!مرد خنده‌ای کرد و گفت: این‌را که باد می‌برد؛ بنده خدا!پیرزن جواب داد ؛ من هم می‌دانم که باد می‌برد... ولی مقداری از این تخمها به زمین می‌رسند و خاک آنها را می‌پوشاند... مرد که خیال میکرد پیرزن خرفت شده است گفت: با این فرض هم آب می‌خواهند.پیرزن گفت: افشاندن دانه با من... آبیاری با خدا...! روزی خواهد رسید که گل و گیاه تمام مسیر را پر خواهد کرد؛ و رنگ راه تغییر خواهد نمود و بوی گلها مشام تمام ساکنین و مسافرین نوازش خواهد داد و من و تو و دیگران از رنگی شدن مسیر لذت خواهیم برد...مرد از صحبت خود با پیرزن جواب نگرفت با تمسخر و خندیدن به عقل آن پیرزن؛ سرجای خود برگشت...مدتها گذشت. آن مرد دوباره سوار قطار شد و کنار پنجره نشسته و بیرون را نگاه می‌کرد که یک دفعه متوجه بوی خاصی شد...! کنجکاو که شد؛ دیدکه رنگ مسیر هم عوض شده است!قطار از کنار رنگها و رایحه های نشاط آور می‌گذشت! مسافرین با شوق و ذوق گلها را به همدیگر نشان می‎دادند آن مرد نگاهی به صندلی همیشگی پیرزن انداخت؛ ولی..... جایش خالی بود!سراغش را از دیگران گرفت؛ گفتند : چند ماه است که از دنیا رفته است.اشک از دیدگان آن مرد سرازیر شد.به نشانه احترام به آن همه احساس بلند شد و تعظیم نمود***آن پیرزن رنگ و بوی گلها را ندید و استشمام نکرد؛ ولی هدیه‌ای زیبا به دیگران تقدیم کرد! همیشه عشق و محبت و مهربانی به دیگران هدیه بده! روزی خواهد رسید که آنکس که به او محبت می‌کنی با انگشت اشاره از شما به نیکی یاد خواهد کرد...!🌱🌷بیا تا جهان را به بَد نَسپَریمبه کوشش همه دستِ نیکی بریمنباشد همی نیک و بَد پایدارهمان بِهْ که نیکی بُوَد یادگار 📚 #شاهنامه🌾 با سپاس از : مهربان یونس پیرزاده@ShahnamehToosi