به سرم زد که هوایی بشوم غم نگذاشتخواستم پر بکشم بارش نم‌نم نگذاشت نوبهار تو مرا دید و گذشت از من و ر

به سرم زد که هوایی بشوم غم نگذاشتخواستم پر بکشم بارش نم‌نم نگذاشت نوبهار تو مرا دید و گذشت از من و رفتروی گلبرگ لبم بوسه‌ی شبنم نگذاشت آرزو داشتم از خنده‌ی گل بنویسمغرق در باد خزان، غصه‌ی عالم نگذاشت دلخوش باغ بهشتت شده بودم حواخواستم سیب بچینم ولی آدم نگذاشت جبرئیلی شدم و دغدغه‌ام پاکی بودحیف در معبدی از وسوسه، مریم نگذاشت مریم لب‌رطب  شانه به زیتون‌ زده‌ایکه تو بودی و به جز آه دمادم نگذاشت خواستم عشق تو را وصف نمایم به بهشتشعله ور شد دلم و سوز جهنم نگذاشترفت شهراد از این شهر و نکردی یادشاو که تا بود برایت به وفا کم نگذاشت #شهراد_میدری🔗telegram.me/shahradmeidary🔗facebook.com/shahradmeidary🔗instagram.com/shahradmeidary7