حسین ابن علی ع در شب ١٠ محرم و ساعات پایانی آن چند بیت شعر را بسیار زمزمه می‌کرد:یا دَهرُ اُفّ لَکَ مِن خَلیلکَم لَکَ بِالاِشراقِ وَ الاَصیلمِن طالب وَ صاحِب قَتیلوَ الدَّهرُ لا یَقنَع بِالبَدیلو انما الامر الی الجلیلو کل حی سالک سبیلای دنیا شرم بر توای نارفیق که هر صبح و شام دوستانت را به دست مرگ می‌دهی و اشتیاق مشتاقانت به تو هیچ ارزشی پیش تو ندارد.به راستی که مرگ کاری است کارستان و هر زنده‌ای در هر لحظه سالک این راه است.ارشاد/ مفید#ارسال_مطالب_با_لینک_مجاز_است 🕊╭━═━⊰🏴🏴⊱━═━╮ @shahrbanoo1314╰━═━⊰🏴🏴⊱━═━╯‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌