۱۳ نوامبر ۲۰۲۳- پشت میز کارم در آپارتمانی در داون‌تاونچند روز پیش یه تیکه از ویدیو یوتیوب نازنین دان

۱۳ نوامبر ۲۰۲۳- پشت میز کارم در آپارتمانی در داون‌تاونچند روز پیش یه تیکه از ویدیو یوتیوب نازنین دانشور رو داشتم نگاه میکردم. یه جا داشت میگفت که مهمترین ویژگی یک استارتاپ فاندر مهارت تاب‌‌آوری و کنار نکشیدنه. میگفت یک فاندر برای جذب و سرویس دادن به تک‌تک مشتری‌ها، همکاری‌‌ها، اتفاقات و … توی مسیر ساختن کسب‌وکارش ممکنه اشک بریزه و صدها بار «نه» بشنوه. این به نظرم نزدیک‌ترین تعریف از زندگی روزمره یک فاندر میتونه باشه. فشار روانی و تاب‌آوری که میطلبه که از پا نیفتی و ادامه بدی. همین امروز داشتم به یک شخصی که خیلی دوست داریم منتورمون بشه برای شش ماه آینده مسیج میدادم که راضیش کنم قبول کنه هفته‌ای یک ساعت برای ما وقت بذاره و کمکمون کنه. کسی که خیلی وقته مطالبش و کارهاش رو دنبال میکنم و یک بار حضوری تو یک ایونتی که سخنران بود باهاش کوتاه گپ زده بودم. از ایده فلوجین خیلی خوشش اومده بود و خودش میخواست یوزرش باشه. اومد فلوجین رو تست کرد ولی از نتیجه راضی نبود و بعدش دیدم که رقیبمون رو انتخاب کرد و حتی توی توییترش از تجربه خوبش با محصول رقیب توییت کرد. بهش مسیج دادم که وقتی دیدم تویتت رو خیلی ناراحت شدم ولی این ناراحتی باعث شد که حسابی تلاش کنیم و مشکلات رو برطرف کنیم. حالا ازت میخوام که بیای و بهمون کمک کنی تو این مسیر. الان از نظر روانی تو یکی از همین موقعیت‌های اشک ریختن هستم:) چشم دوختم به مانتیور و منتظرم که جواب بده و دل تو دلم نیست. میدونم که باید اماده «نه» شنیدن باشم و هربار که میشنومش نه تنها نباید ناامید بشم که باید بیشتر و بیشتر تلاش کنم.