🌿 شب سی‌ام | وقتی همه چیز کنار می‌روداگر همه چیز را از «من» جدا کنیم، چه چیزی باقی می‌ماند؟دوستان ع

🌿 شب سی‌ام | وقتی همه چیز کنار می‌روداگر همه چیز را از «من» جدا کنیم، چه چیزی باقی می‌ماند؟دوستان عزیز لاولی یوگا،سی شب است که با هم قدم‌به‌قدم جلو آمده‌ایم.از جست‌وجوی گنج شروع کردیم؛از موجی گفتیم که خودش را از دریا جدا می‌دید؛از چراغی که همیشه روشن بود؛از آینه‌ای که تصویر را با حقیقت اشتباه گرفته بود؛و دیشب از بدنی گفتیم که گاهی آن را تمام هویت خود می‌دانیم.امشب دیگر نمی‌خواهیم چیزی به خودمان اضافه کنیم.برعکس…می‌خواهیم ببینیم اگر همه چیز را کنار بگذاریم، چه چیزی باقی می‌ماند؟⸻🌿 مردی که همه چیز را از خودش جدا کردروزی مردی نزد استادی رفت و گفت:«استاد، می‌خواهم خود واقعی‌ام را پیدا کنم.»استاد گفت:«پس از خودت بگو.»مرد گفت:«من یک معلم هستم.»استاد پرسید:«اگر دیگر معلم نباشی، آیا دیگر وجود نداری؟»مرد گفت:«نه… هنوز هستم.»استاد گفت:«پس معلم بودن، تمام تو نیست.»مرد گفت:«من یک پدر هستم.»استاد پرسید:«اگر روزی فرزندانت بزرگ شوند و نقش تو تغییر کند، آیا دیگر نیستی؟»مرد آرام گفت:«نه… هنوز هستم.»استاد پرسید:«پس پدر بودن هم تمام تو نیست.»مرد کمی سکوت کرد.گفت:«من این بدن هستم.»استاد پرسید:«بدنت از کودکی تا امروز تغییر نکرده است؟»مرد گفت:«چرا، بسیار تغییر کرده.»«پس آیا تو هم هر بار که بدنت تغییر کرده، ناپدید شده‌ای و دوباره ساخته شده‌ای؟»مرد سرش را تکان داد.استاد ادامه داد:«افکارت چطور؟»مرد گفت:«آن‌ها هم دائماً تغییر می‌کنند.»«احساساتت؟»«آن‌ها هم.»«نامت؟»«ثابت است، اما فقط یک نام است.»استاد لبخند زد و گفت:«پس هر چیزی را که گفتی، می‌توانی مشاهده کنی.بدن را.فکر را.احساس را.نقش‌ها را.داستان زندگی را.حالا از خودت بپرس:چه چیزی همه این‌ها را مشاهده می‌کند؟»مرد خواست جواب بدهد…اما نتوانست.برای اولین بار، به جای پاسخ دادن، فقط نشست.و سکوت کرد.⸻🪷 جنانا یوگا و آخرین پرسشدر طول این سی شب، بارها پرسیدیم:«من کیستم؟»اما شاید این سؤال قرار نیست با یک جمله پاسخ داده شود.در مسیر جنانا یوگا، گاهی از روش «نتی، نتی» سخن گفته می‌شود:این نه… آن نه.یعنی:من فقط بدن نیستم.من فقط افکارم نیستم.من فقط احساساتم نیستم.من فقط نقش‌هایم نیستم.من فقط گذشته‌ام نیستم.من فقط تصویری که دیگران از من دارند نیستم.این به معنای انکار زندگی نیست.بلکه به معنای دیدن تفاوت میان آنچه تجربه می‌کنیم و آنچه حقیقتاً هستیم است.⸻🌙 وقتی همه چیز کنار می‌رودتصور کنید برای چند لحظه:نه عنوانی دارید.نه نقشی.نه گذشته‌ای که باید از آن دفاع کنید.نه آینده‌ای که باید به آن برسید.نه تصویری که باید حفظش کنید.نه چیزی که لازم باشد به کسی ثابت کنید.فقط…نشسته‌اید.نفس می‌کشید.حضور دارید.در این لحظه چه چیزی باقی مانده است؟لازم نیست اسمش را بدانید.لازم نیست تعریفش کنید.شاید حتی اگر بخواهیم آن را تعریف کنیم، دوباره تبدیل به یک مفهوم ذهنی شود.پس امشب…فقط تجربه کنید.⸻🌿 تمرین پایانی سی شبامشب در سکوت بنشینید.چشم‌ها را ببندید.سه نفس آرام بکشید.سپس در ذهن خود بگویید:«من بدنم را می‌بینم؛اما فقط بدن نیستم.»«من افکارم را می‌بینم؛اما فقط افکارم نیستم.»«من احساساتم را تجربه می‌کنم؛اما فقط احساساتم نیستم.»«من نقش‌هایم را زندگی می‌کنم؛اما فقط نقش‌هایم نیستم.»سپس دیگر چیزی نگویید.فقط بنشینید.چند دقیقه در سکوت بمانید.هر چیزی که آمد، اجازه دهید بیاید.هر چیزی که رفت، اجازه دهید برود.مثل موجی که می‌آید و دوباره به دریا بازمی‌گردد.⸻💚 آخرین یادآوریشاید در پایان این سی شب، قرار نیست انسان دیگری شده باشی.قرار نیست به نسخه‌ای کامل‌تر از خودت تبدیل شده باشی.شاید فقط کمی بیشتر دیده‌ای.دیده‌ای که چقدر دنبال آرامش در بیرون می‌گردی.دیده‌ای که چقدر به تصویر خودت می‌چسبی.دیده‌ای که چقدر با بدن، ذهن و احساساتت می‌جنگی.و شاید مهم‌تر از همه…لحظه‌هایی را تجربه کرده‌ای که دیگر مجبور نبودی چیزی باشی.فقط حضور داشتی.و شاید همین، یکی از زیباترین رازهای جنانا یوگا باشد:حقیقت همیشه چیزی نیست که باید پیدا کنیم؛گاهی چیزی است که باید آن‌قدر آرام شویم تا بتوانیم ببینیم.⸻🌸 پایان، اما نه پایان سفردوستان عزیز لاولی یوگا،سی شب با هم درباره شناخت خود، آگاهی، ذهن، بدن، ترس، جدایی، جست‌وجو و حقیقت قدم زدیم.اما اینجا پایان مسیر نیست.کتاب‌ها می‌توانند تمام شوند.دوره‌ها می‌توانند تمام شوند.حتی این سی شب هم تمام می‌شود.اما پرسش:«من کیستم؟»می‌تواند با ما بماند.در لحظه‌ای که عصبانی می‌شویم.در لحظه‌ای که می‌ترسیم.در لحظه‌ای که عاشق می‌شویم.در لحظه‌ای که شکست می‌خوریم.