🌿 شب دهم | مردی که در سکوت، خودش را یافتادامه داستان زندگی B.K.S. Iyengarشب دهم است…و حالا دیگر آیی

🌿 شب دهم | مردی که در سکوت، خودش را یافتادامه داستان زندگی B.K.S. Iyengarشب دهم است…و حالا دیگر آیینگر را فقط به عنوان استادی که آساناها را دقیق آموزش می‌داد نمی‌بینیم.پشت آن بدن منضبط،پشت آن نگاه دقیق،پشت ساعت‌های طولانی تمرین…مردی ایستاده بود که سال‌ها با خودش زندگی کرده بود.با ضعف‌هایش.با دردهایش.با ترس‌هایش.و با پرسش‌هایی که شاید هیچ‌کس جز خودش نمی‌توانست پاسخشان را پیدا کند.🌙 سفر واقعی از جایی آغاز می‌شود که دیگر کسی تشویقت نمی‌کند.وقتی سالن خالی است.وقتی شاگردی نیست.وقتی کسی نمی‌بیند که چند بار تلاش کرده‌ای و چند بار شکست خورده‌ای.آن لحظه‌ای که فقط تو می‌مانی و بدن تو…و یک نفس آرام.آیینگر سال‌ها در چنین لحظه‌هایی تمرین کرد.حرکت می‌کرد،می‌ایستاد،مشاهده می‌کرد،اشتباه می‌کردو دوباره از نو آغاز می‌کرد.کم‌کم فهمید که یوگا قرار نیست او را به انسانی بی‌نقص تبدیل کند.قرار است او را با حقیقت خودش روبه‌رو کند.🌿 بدن، دفتر خاطرات ماستدر بدن، داستان زندگی نوشته می‌شود.جایی که سال‌ها فشار آورده‌ایم،جایی که ترسیده‌ایم،جایی که خشمگین شده‌ایم،جایی که خودمان را فراموش کرده‌ایم…بدن همه را به شکلی با خود حمل می‌کند.آیینگر یاد گرفت به این زبان گوش بدهد.به کشش یک عضله.به لرزش یک پا.به مقاومت یک مفصل.به تغییر یک نفس.و شاید در همین گوش دادن بود که چیزی عمیق‌تر را کشف کرد:گاهی بدن، پیش از آنکه زبان باز کند، حقیقت را می‌گوید.✨ اما یوگا فقط شنیدن بدن نیست.گاهی باید یاد بگیریم چیزی را رها کنیم.رها کردنِ اجبار.رها کردنِ مقایسه.رها کردنِ این فکر که باید همیشه قوی باشیم.و شاید مهم‌تر از همه…رها کردنِ تصویری که از «خود ایده‌آل» ساخته‌ایم.زیرا یوگا نمی‌گوید:«خودت را به چیزی که نیستی تبدیل کن.»می‌گوید:«آن‌قدر آرام شو که بتوانی خود واقعی‌ات را ببینی.»🌱 و این، شاید بزرگ‌ترین میراث آیینگر باشد.او به جهان یادآوری کرد که یک وضعیت یوگا، هرچقدر هم زیبا باشد، اگر در آن آگاهی نباشد، فقط یک شکل است.اما یک حرکت ساده، اگر با حضور انجام شود، می‌تواند تبدیل به مراقبه شود.یک نفس…اگر آگاهانه کشیده شود،می‌تواند لحظه‌ای از آرامش باشد.یک دقیقه سکوت…می‌تواند دریچه‌ای باشد به درون.🧘🏻‍♀️ تمرین امشبامشب قبل از خواب، در سکوت بنشین.چشم‌ها را ببند.دستت را آرام روی قلبت بگذار.سه نفس عمیق بکش.و این بار از خودت نپرس:«چقدر پیشرفت کرده‌ام؟»فقط بپرس:«امروز چقدر خودم را شنیدم؟»بعد هیچ جوابی نده.فقط سکوت کن…گاهی پاسخ،در همان سکوتی می‌آید که سال‌ها از آن فرار کرده‌ایم.🌙 شب بخیر، همراهان عزیز لاولی یوگا.فردا شب، داستان آیینگر را ادامه می‌دهیم؛و آرام‌آرام به روزهایی نزدیک می‌شویم که او باید با یکی از دشوارترین واقعیت‌های زندگی روبه‌رو می‌شد:اینکه حتی استاد یوگا نیز از رنج و پیری جدا نیست.و شاید درست همان‌جا،یکی از عمیق‌ترین درس‌های زندگی او آغاز شد…⸻🧘🏻‍♀️ لاولی یوگا | Lovely Yoga 🌿برای همراهی با ادامه داستان‌های یوگا:🌿 کانال لاولی یوگا در تلگرام⁠