🌿 روز بیست‌وچهارم | رها کردن، به معنای از دست دادن نیستگاهی چیزی را آن‌قدر محکم نگه می‌داریم که دیگ

🌿 روز بیست‌وچهارم | رها کردن، به معنای از دست دادن نیستگاهی چیزی را آن‌قدر محکم نگه می‌داریم که دیگر جایی برای چیزهای تازه باقی نمی‌ماند.یک خاطره…یک دلخوری…یک رابطه…یک اشتباه قدیمی…یا تصویری از خودمان که دیگر با امروزمان هماهنگ نیست.فکر می‌کنیم اگر رها کنیم، یعنی آنچه گذشته بی‌اهمیت بوده است.اما رها کردن به معنای انکار گذشته نیست.یعنی بپذیریم که چیزی اتفاق افتاده،از آن یاد بگیریمو اجازه بدهیم زندگی ادامه پیدا کند.یوگا هم پر از لحظه‌های رها کردن است.در هر بازدم،چیزی را که دیگر به آن نیاز نداریم، رها می‌کنیم.🌱 تمرین امروزدر پایان تمرین یوگا یا قبل از خواب،چشم‌هایت را ببند.یک نفس عمیق بکش و هنگام بازدم تصور کن چیزی را که مدت‌هاست با خود حمل می‌کنی، کمی سبک‌تر رها می‌کنی.از خودت بپرس:«چه چیزی را دیگر لازم نیست با خودم به آینده ببرم؟»لازم نیست همین امروز همه‌چیز را کنار بگذاری.فقط آن را ببین.گاهی دیدنِ چیزی که سنگینمان کرده،اولین قدم برای رها کردن آن است.💚 یک نکته مهمرها کردن همیشه به معنای بخشیدن دیگران یا فراموش کردن اتفاقات نیست.گاهی یعنی دیگر اجازه ندهی یک اتفاق قدیمی،تمام لحظه‌های امروزت را کنترل کند.می‌توانی گذشته را به یاد داشته باشیبدون اینکه دوباره در آن زندگی کنی.💬 سؤال امروزاگر می‌توانستی فقط یک بار سنگین را از دوش خودت برداری،چه چیزی را انتخاب می‌کردی؟🌿 یادت باشد:دست‌هایی که همیشه چیزی را محکم گرفته‌اند،فرصتی برای دریافت چیزهای تازه ندارند.گاهی باید آرام‌آرام دستت را باز کنی…نه برای اینکه گذشته را بی‌ارزش کنی،بلکه برای اینکه جایی برای آینده بسازی.شیدا ایزدی | لاولی یوگا