هوالاولآنقدَر بود که مشغول کم و بیشم کردسائلی دست به دامان شد و درویشم کردمثل گمراه که بیراهه برایش راه استگفتم، این راه چرا راهی تشویشم کرد؟باز بی‌فکر به دریا زده بودم دل راموج ساحل‌زده‌ای عاقبت‌اندیشم کردخواب دیدم که فروید، از دل ناهشیارمبا روان‌پویشی‌اش آمد و تفتیشم کردخاطراتم خوش و ناخوش همه بالا آمداین فراخود شدنم با من و خود خویشم کردچشم وا کردم و دیدم که کنارم هستیمرده بودم نفست زنده‌تر از پیشم کرد#شکیبا_غفاریان#غزل_عاشقانه_معاصر