تو با قدم زدنت در حوالی شعرمشبیه موج نویی در تعالی شعرمببین که شاخه‌به‌شاخه پر از جوانه شدمتمام شد ب

تو با قدم زدنت در حوالی شعرمشبیه موج نویی در تعالی شعرمببین که شاخه‌به‌شاخه پر از جوانه شدمتمام شد به نَمی خشکسالی شعرمبگو به عالم و آدم مرا مهار کنندگرفته دست تو را دست خالی شعرمچه شعرها که نگفتم برای آمدنتچه شعرها نشکست، از چگالی شعرمهجاهجای مرا واژه‌واژه تکیه شدیکه نشکند دل تُرد و سفالی شعرمو من به‌خاطر این کوه بودنت بردمتو را به قله‌ی شمس‌المعالی شعرممنم دلیل تو در لحظه‌های دلتنگیتویی دلیل من و این توالی شعرم#شکیبا_غفاریان#غزل_عاشقانه_معاصر@shakiba_ghaffarian