رباعی شمارهٔ ۴۸ای زاهد خود نمای سجاده به دوشدیگر پی نام و ننگ، بیهوده مکوشستاری او چو گشت در عالم فا

رباعی شمارهٔ ۴۸ای زاهد خود نمای سجاده به دوشدیگر پی نام و ننگ، بیهوده مکوشستاری او چو گشت در عالم فاشپنهان چه خوری باده؟ برو فاش بنوش#شیخ_بهایی@shamimsokhan