يكى كَشتى در چشمانتباد را مُسخّر مى‌كرد.چشمان تو ولايتى بودكه به آنى بازش مى‌شناسند.صبورچشمانت ما را انتظار مى‌كشيد.زير درختان جنگل‌هادر باران در بورانبر برف ستيغ‌هاميان چشم‌ها و بازى‌هاى كودكان،صبورچشمانت ما را انتظار مى‌كشيد.درّه‌يى بودگسترده‌تر از يكى برگِ علفو آفتاب‌شانخرمن‌هاى بى‌بركت انسانى را پُربار مى‌كرد.ما را انتظار مى‌كشيد تا ديدارمان كندهمواره،چرا كه ما عشق را باز مى‌آورديمجوانىِ عشق راو حجّت عشق راهشيوارىِ عشق راو بى‌مرگى را.از هفت شعر عاشقانه در جنگ | شاعر: پل الوار | مترجم: احمد شاملوــــــــــــــــــــــــــــــــ■ کانال تلگرام احمد شاملوTelegram ■ Twitter