⚛️ما و یک رویا که ۴۸ ساعت وقت داشت!بخش۱🖊امیر ناظمی تا پایان مهلت ۴۸ ساعته ترامپ به ایران، کمتر از ۲

⚛️ما و یک رویا که ۴۸ ساعت وقت داشت!بخش۱🖊امیر ناظمی تا پایان مهلت ۴۸ ساعته ترامپ به ایران، کمتر از ۲۴ ساعت مانده است. صرف نظر از این‌که این جنگ را حاصل چه عوامل ریشه‌ای بدانیم، اکنون بمب‌ها و موشک‌ها و نابودی زیرساخت‌ها، واقعیتی انکار ناپذیر است. ما مانده‌ایم و ۲۴ ساعت.  واقعیت قابل پیش‌بینی آن است که با تداوم یافتن هر روزه‌ این جنگ، حاصل حملات آمریکا و اسرائیل هدف گرفته شدن جان شهروندان ایرانی و زیرساخت‌های ایران است، و پیامد غیرقابل انکار حمله‌های نظامی.  از سوی دیگر خواسته‌های ترامپ، بخشی از حقوق ایرانیان است، که فراتر از هر حکومتی قرار دارد. حتی در میان این خواسته‌ها مواردی وجود دارد که نه با منطق برد-برد، بلکه با چارچوب برد-باختی نوشته شده است، که هدف‌اش نه توسعه و امنیت بلندمدت منطقه و حتی جهان است، بلکه هدف‌اش فروش یک برد بزرگ است. در این میانه تنها می‌توان به رویا پناه برد. رویایی که می‌توانست از امروز آغاز شود. ⭕️آیا زیاده‌خواهی آمریکا (در شروط ۱۵گانه) دلیلی مشروع برای جمهوری اسلامی است که این اولتیماتوم را نادیده بگیرد؟خیر. هر جنگی تا ابد ادامه نمی‌یابد. هر برتری نظامی در میدان نبرد، در نهایت باید تبدیل به دستاوردی ماندگار در میدان مذاکره کند. پس ایران دیر یا زود باید در نهایت وارد یک فرآیند مذاکره شود. هرچند شرایط طرف مقابل را قبول نداشته باشد، اما در نهایت باید در خصوص این شروط وارد رایزنی شود، و اسم همین رایزنی مذاکره است. در یک فرآیند مذاکره است که می‌توان هر شرطی را مورد بررسی و بازبینی و در نهایت بازنویسی بر اساس مدل برد-برد قرار داد.جمهوری اسلامی می‌تواند فرآیند مذاکره مستقیم را آغاز کند. مذاکره‌ای که باید دیر یا زود شروع کند، را بهتر است در زمان مناسب آغاز کند. تعلل در آن به معنای گرفتن جان شهروندان بیشتر و نابودی‌های گسترده‌تر کشور و زیرساخت‌های آن است.از سوی دیگر شروع مذاکره در زمان فعلی، خودش دادن یک امتیاز پنهان به ترامپ است که بتواند آن را در داخل آمریکا نقد کند. به این ترتیب ایران بدون هزینه، یک دستاورد به ترامپ داده است. مذاکره چیزی جز نقد کردن دستاوردهای میدان نیست، و چه بهتر که امتیازی که داده می‌شود، منجر به هزینه‌ای برای ایران نشود.این تعویق در شروع فرآیند مذاکره مستقیم، بهای گزافی برای ایران دارد، چرا که ایران را به سمت بی‌آینده‌گی پیش می‌برد. از نگاه آینده‌گان نادیده گرفتن این اولتیماتوم توسط تصمیم‌گیران ایران امروز، غیرمسوولانه تفسیر خواهد شد.در نگاه بخشی از شهروندان ایرانی به عنوان بخشی (و قطعا بسیار کمتر از نقش آمریکا و اسرائیل) از مقصرین نتایج آن بدانند.از سوی دیگر بر اساس قوانین جمهوری اسلامی، مسوولیت مستقیم مذاکره با شورای عالی امنیت ملی است. در حقیقت مصوبات این شورا با امضاء رهبر، دربردارنده نظر تمام ارکان اصلی کشور هستند. روسای سه قوه، نمایندگان رهبر و فرماندهان سپاه از اعضا، آن هستند. به این ترتیب عدم شروع فرآیند مذاکره، فارغ از قابل قبول بودن یا نبودن شرایط ترامپ، مسوولیت تک تک این افراد است. رئیس‌جمهور به عنوان رئیس این شورا نیز مسوولیت اصلی را بر عهده دارد. ⭕️آیا شروط ۱۵گانه ترامپ شروط قابل پذیرشی است؟خیر.تعدادی از این شروط  فارغ از آن‌که حکومت ایران چه باشد، پیامدهایی بلندمدت برای ایرانیان و حاکمیت ملی ایران دارد. برای آن‌که درگیر وضعیت فعلی حکومت ایران نشویم، بهتر است یک ایران آزاد و توسعه‌یافته‌ را در آینده تصور کنیم و نسبت خود را با این ۱۵ شرط ببینیم. می‌توانم بخشی از توسعه‌یافتگی آن ایران آینده را حاصل همین مذاکراتی تصور کنم که تصمیم‌گیران آن روز ایران توانسته بودند، هزینه مقاومت خود را‌ نه در غرامت‌گیری، بلکه در تبدیل مقاومت‌اش به سرمایه‌ای برای آیندگانش بوده است!1️⃣نمونه۱در شرط نهم منتشر شده در رسانه‌ها، شرطی تحت عنوان «تنگه هرمز باید باز بماند و به‌عنوان یک گذرگاه دریایی آزاد عمل کند.» آمده است. می‌توانیم تصور کنیم که بخشی از آن ایران آزاد و توسعه‌یافته حاصل مذاکراتی بود که در آن ایران ضمن پذیرش این شرط اما به صورت متقابل دریافت «حق عبور ترانزیتی» را نیز نهادینه کرده است. این امر بر پایه  کنوانسیون حقوق دریاها (UNCLOS) است که در آن کشورها می‌توانند برای حق ترانزیت از مناطق تحت حاکمیت سرزمینی ایران (۱۲ مایل) اقدام کنند. با توجه به موقعیت جغرافیایی تنگه هرمز عبور حداقل یکی از لاین‌های عبوری از بخش سرزمینی ایرانی می‌گذرند.