🔴روزنامه‌نگار مسلح، علیه شریعتی مصلح (به بهانه‌ی وارونه نعل زدن‌های محمد قوچانی) 🔷مصطفی محب‌

🔴روزنامه‌نگار مسلح، علیه شریعتی مصلح       (به بهانه‌ی وارونه نعل زدن‌های محمد قوچانی) 🔷مصطفی محب‌کیا@iranfardamag ▪️قریب پنجاه سال از مرگ شهادت‌گونه ی شریعتی، آن «در وطنِ خویش، غریب» می‌گذرد. همو که همچون ابوذر خروشید، همچون ابوذر در تبعید جان داد و همچون ابوذر در غربت به خاک سپرده شد. ایران بعد از شریعتی تجربیات سخت و سترگی را پشت سر گذاشته است. انقلاب، سرکوب، جنگ، اصلاحات، دوباره سرکوب و اینک جنگی دیگر. در تمام این فراز وفرودها اما همچنان نام شریعتی در کشمکش‌های سیاسی بر سر زبان هاست. حین همین جنگ اخیر بود که محمد قوچانی نوشت: «طرز تفکری که "اسلام ایدئولوژی" را بر "اسلام فرهنگ" ترجیح می‌داد، و ایران را به این روز و روزگار افکند». این جدیدترین تعریض محمد قوچانی از زنجیره تعرض های تکراری اش به علی شریعتی است که به بهانه ی متنی از احمد زید آبادی نوشته شده بود. زیدآبادی که جمله ای از شریعتی در نقد رویکرد اجتماعی و سیاسی سعدی را جدا کرده و آن را «ناسپاسی نسبت به سعدی» خوانده بود، باعث شد تا محمد قوچانی(این روزنامه نگار حرفه ای) وقت را غنیمت شمرده تا از این نمد برای پروژه ی "تحریف تاریخ و اکنونِ" خویش کلاهی ببافد و عملکرد شریعتی را «توهین به بزرگان فرهنگ و ادب ایران از جمله سعدی و نیز ابن سینا و خواجه نصیر الدین طوسی و سیدحسن تقی زاده» بیان کند. او پیشتر در کتاب روشنفکر مسلح بارها چنین ادعایی را مطرح کرده بود. «شریعتی که میخواست از اسلام یک ایدئولوژی بسازد، چاره ای جز نبرد با فلسفه اسلامی نداشت. به نظر او "بهترین تعریف از مذهب این است که مذهب یک ایدئولوژی است و بهترین تعریف برای ایدئولوژی این است که ایدئولوژی ادامه ی غریزه است". اما چون شریعتی فیلسوف نیست و قائل به منطق(ارسطویی) نیست، نمی کوشد این گزاره را ثابت کند که چرا مذهب ایدئولوژی است وایدئولوژی غریزه؟!»(روشنفکر مسلح/۷۴). 🔸ترجیع بند عمده ی حملات قوچانی همین است که شریعتی با ترویج اسلام ایدئولوژیک در برابر اسلام فرهنگی بانی یک انقلاب بی فرهنگی شده است که ثمره اش را در نظام جمهوری اسلامی می بینیم که «ایران را به این روز و روزگار افکند». او در همان کتاب صراحتا عنوان می کند «شریعتی به مصاف فرهنگ آمده بود نه فقط فرهنگ اسلامی که فرهنگ جدید»(همان/ ۷۶). قوچانی ابایی از این ندارد که شریعتی را دشمن فلسفه بداند(همان/ص۷۲). اما در این مغلطه ها چند نکته نهفته است. اول اینکه بدون معنی کردن ایدئولوژی و فرهنگ در قاموس شریعتی، رندانه ایدئولوژی را مقابل فرهنگ قرار می دهد. گویی ایدئولوژی مترادف بربریت و بی فرهنگی است و شریعتی آن بی فرهنگی است که علیه سعدی و ابن سینا و... دشنام می دهد. دوم اینکه با خلط کردن اسلام ایدئولوژیک با حکومت ایدئولوژیک و دگماتیسم مذهبی حاکم، شریعتی را مسئول وضع موجود خوانده است.▪️البته آنان که با آثار شریعتی آَشنا هستند از تعریف و تکریم های وی از سعدی با خبرند که او را «استاد سخن»(۱) می نامد و «بوستان و گلستان سعدی را شاهکاری بزرگ»(۲) می شمارد. اما در برهه ای که سرمایه داری غربی، جنگ سلطه جویانه ای را به ایران تحمیل کرده و در شرایطی که ایران بخاطر سوء عملکرد جمهوری اسلامی  دچار ضعف در بنیان های امنیت ملی شده است، وقتی می بینیم پروژه ی تحریف تاریخ آقای قوچانی همچنان فعال است، سکوت جایز نیست. چرا که دور نیست این روزنامه نگار حرفه ای  و شیفته ی غرب، چند صباحی دیگر حمله ی امریکا و اسراییل(غرب) را نیز به حساب تقصیرات علی شریعتی بنویسد. چه آنکه چندی پیش هم مصادره های ابتدای انقلاب را نیز با مهارتی حیرت انگیز به نام دکتر حبیب الله پیمان سند زدند. شیفتگی وی به غرب چنان بوده که تنها بعد از جنگ ۱۲ روزه، بعد از آنکه سران غربی با تشویق نتانیاهو گفتند این کار کثیف را از طرف آنها انجام می دهد، گفته بود از غرب ناامید شده است. 🔸اگر به اصل مغلطه برگردیم پرسش این است که، منظور شریعتی از اسلام ایدئولوژیک و اسلام فرهنگی چیست؟ آنچه در نظام جمهوری اسلامی حاکم شده است اسلام ایدئولوژیک بوده یا اسلام فرهنگی؟ چرا شریعتی نماد اسلام نخستین و ایدئولوژیک یعنی ابوذر را به نماد اسلام فرهنگی سده های بعدی یعنی ابن سینا ترجیح میدهد؟ تفاوت میان ایدئولوژی و فرهنگ در چیست؟.....  🔻متن کامل:https://cutt.ly/Ot8BpQRY #ایران_فردا#مصطفی_محب‌کیا#روزنامه‌نگار_مسلح_علیه_شریعتی_مصلح https://t.me/iranfardamag