🔴 استحمار یعنی انحراف ذهن آدم، آگاهی و شعور آدم، جهت آدم - چه فرد و چه جامعه - از «خودآگاهی انسانی» و «خودآگاهی اجتماعی».🔷 هر عاملی که این دو «آگاهی» را منحرف کند، یا فردی را، نسلی را و جامعه ای را، از این دو «خودآگاهی» دور کند، آن عامل، عامل «استحمار» است، ولو مقدس ترین عامل ها باشد; و هر اشتغالی جز این دو اشتغال، و پرداختن به هر چیزی جز پرداختن به این دو «خودآگاهی» یا آنچه در مسیر این دو «خودآگاهی» است، دچار خواب خرگوشی شدن، دچار بردگی شدن، قربانی قدرت دشمن و به استحمار مطلق درآمدن است، ولو هم دعوت و پرداختن یه یک چیز مقدس باشد.🔶 و بدبختی ما - که نمی توانیم تشخیص بدهیم - این است که برای اغفال ذهن از آنچه باید بدان بیندیشد - یعنی از سرنوشت «من» به عنوان انسان، و سرنوشت «ما» به عنوان جامعه - غالباً ما را دعوت می کنند که به چیزهای بسیار مترقی و عظیم و آبرومند، و حتی بسیار «سعادت بخش» بیندیشیم و این است که گول زننده می شود و متوجهش نمی شویم، و بدین سبب است که در جایی گفته ام «اگر در صحنه نیستی، هرکجا که خواهی باش»; هدف این است که در صحنه نباشی، هرکجا که خواهی باش: و اگر در آنجا که باید شاهد باشی و حاضر، اما نیستی، هرکجا که خواهی باش: «چه به شراب نشسته باشی و چه به نماز ایستاده باشی، هر دو یکی است»..📚 برگرفته از کتاب #چه_باید_کرد ، بخش #خودآگاهی_و_استحمار ، ص ۲۱۵..#مجموعه_آثار_20 🌿#دکتر_علی_شریعتی 🌿#سخنان_و_جملات_شریعتی 🌿▶️ @doctor_alishariati