| دو ولایت عاری از مدفوع در فضای باز | رییس دفتر یونیسف در افغانستان روز دوشنبه (۱۹ اسد) با نشر پیام

| دو ولایت عاری از مدفوع در فضای باز | رییس دفتر یونیسف در افغانستان روز دوشنبه (۱۹ اسد) با نشر پیامی در ایکس، گفته است که دایکندی امسال پس از بامیان به دومین ولایت عاری از مدفوع در فضای باز تبدیل شده است.آقای اویواله نوشته است که اکنون ۶۲۷ هزار نفر در نُه ولسوالی دایکندی به خدمات بهداشتی دسترسی دارند که جامعه‌ای سالم برای کودکان ایجاد می‌کند.پیش از این بامیان به‌عنوان پاک‌ترین ولایت در سطح افغانستان شناخته شده بود. بامیان با بیش از نیم‌میلیون نفر جمعیت سال ۲۰۱۸ میلادی به نخستین منطقه‌ی عاری از مدفوع در فضای باز تبدیل شد. نمی‌دانم با خواندن این خبر خوشی کنم یا ماتمدار شوم؟!افغانستان عزیز من، اکنون که سال 2026 میلادی است 34 ولایت دارد و هنوز تشویش و دل‌نگرانی جامعه‌ی جهانی برای مردم من این است که این مردم رغبتی به ساختن تشناب و سرویس بهداشتی ندارند و مدفوع و جابچَی خود را در کوه و صحرا و میدان و خیابان و فضای باز ایلا می‌کنند. بیست سال کمک‌های جهانی از سراسر دنیا به افغانستان سرازیر شد تا وطن ما را آباد کند، لیکن در تمام این بیست‌سال فقط یک ولایت بامیان آن هم در سال 2018 به نخستین ولایت خالی از مدفوع در فضای باز تبدیل شد. دایکندی من هم امسال در پنج‌سالگی امارت به این عنوان رسید.یعنی خریطه‌ها و جیب‌های دولتمردان جمهوری آن‌قدر کلان بوده که تمام پول‌ها و پیسه‌ها را سرگم می‌زده و نگذاشتند حتی ساده‌ترین سطح بهداشت شخصی و اجتماعی را که داشتن تشناب و سرویس بهداشتی است در ولایت‌های افغانستان تقویت و فرهنگ‌سازی کنند.خبر مخابره‌شده از یونیسف یک روی آشکار دارد و یک روی ناآشکار! آشکارش این است که ولایت‌های بامیان و دایکندی از جمع 34 ولایت افغانستان دسترسی عمومی به تشناب دارند و فرهنگ عمومی‌ مردمش کمتر به ایلاکردن مدفوع خود در فضای باز رغبت دارد! روی ناآشکارش هم این است که در 32 ولایت باقیمانده‌ی افغانستان هنوز دسترسی عمومی به تشناب نیست و فرهنگ عمومی مردمش ایلاکردن جابچی را در فضای باز حمایت و توجیه می‌کند!نمی‌دانم. حیران حیرانم که خوشی کنم یا ناخوشی؟!| کابل‌نوشت |مرتضی شاهترابی، چهارشنبه ۲۱ اسد/ مرداد ۱۴۰۵