| پیسه‌ی ناچَل |افغانستان هم مردم نیک دارد و هم مردم نانیک. فکرت نباشد چنان آسان و ساده تو را فریب م

| پیسه‌ی ناچَل |افغانستان هم مردم نیک دارد و هم مردم نانیک. فکرت نباشد چنان آسان و ساده تو را فریب می‌دهند که شگفت‌زده می‌شوی! باور به خدا شود ابلیس باید پیش‌شان شاگردی کند. دو روز پیش قصد کردم آخرین پس‌اندازهای خودم را در کابل خرج کنم و پنج هزار افغانی را کشیدم و تقدیم کردم، ولی به یک‌باره شوکه شدم. یکی از نوت‌های هزاری‌ام ناچَل برآمد. اسکناس را پشت‌وپهلو کردم و پرسیدم: چرا ناچل است؟!یک‌هزار افغانی را بالا آورد و نشانم داد: این پیسه دو تکه است. هرکدام از تکه‌هایش از یک پیسه است و شماره‌هاشان باهم سر نمی‌خورند. می‌بینی چسب‌کاری کردند.اسکناس هزار افغانی را به صرافی بردم که برایم بگیرد و تعویض کند. گفت: از من گرفته بودی؟! گفتم: نی.گفت: دوصد افغانی می‌خرم.نفروختم و به طرف پل‌سوخته رفتم. یک نفر نشسته بود و صدا می‌کرد: پیسه‌های کنده و پاره. پیسه‌ کنده و پاره. ایستادم و هزاری را نشانش دادم. گفتم: همی را چند می‌خری؟نگاه کرد و گفت: سه‌صد و پنجاه افغانی!این دومین بار است که طی مدت‌زمان حضورم در افغانستان پیسه‌ی ناچل به دستم رسیده است. اولین‌بار همان ماه‌های اول آمدنم بود که نوت‌های ده افغانی ناچل برایم داده بودند...| کابل‌نوشت |مرتضی شاهترابی، دوشنبه ۲۹ سرطان ۱۴۰۵