| زلزله |دیروز چنان خسته شده بودم که از سر شب تا به صبح خوابیدم. حتی گرسنگی هم نتوانست من را از خواب دور کند. در دنیای خواب و سیر و گشت و گذار روحی یک وقت احساس کردم که زمین می‌لرزد و من را با خانه و دیوارهایش تکان می‌دهد. سخت بود چشم‌هایم را باز کنم، ولی فهمیدم زمین‌لرزه است. شدت لرزش‌ها بیشتر شدند، ولی به خودم گفتم: هرچی پیش آید خوش آید. من حوصله بیدارشدن ندارم. چشم‌هایم را کور گرفتم و خواب را پیگیری کردم. بله. بعد از چند لحظه زمین‌لرزه قطع شد و من همچنان به رویایم ادامه دادم. صبح که بیدار شدم دیدم خبر زمین‌لرزه را نوشته‌اند و دیوارهای خانه‌ها ترک برداشته است.| کابل‌نوشت |مرتضی شاهترابی، ۱۱ سنبله ۱۴۰۵