*وطن از پشت پنجره كودكي ▪️ علي اصغر شعردوست* يك پنجره، يك حوض كوچك و ماهي‌اي كه آرام در آب مي‌چرخد؛ همين تصويرهاي ساده مي‌توانند تمام جهان يك كودك باشند. در شعر ناصركشاورز، راه رسيدن به مفاهيم بزرگ از ميان همين جزييات صميمي مي‌گذرد؛ از جايي كه كودك با نگاه…در شعر ناصر كشاورز، ايران از مسير زندگي روزمره ديده مي‌شود؛ ازخانه‌هايي كه كودكان در آنها بزرگ مي‌شوند، از حياط‌هايي كه خاطره آرامش دارند و از پنجره‌هايي كه نگاه كودكانه از پشت آنها جهان را كشف مي‌كند. وطن در اين نگاه، با مجموعه‌اي از تجربه‌هاي انساني شكل مي‌گيرد؛ باامنيت خانه، مهر خانواده، بازي كودكان و اميدي كه در دل نسل‌هاي آينده جريان دارد.كشاورز با زبان كودكانه، تصويري انساني از وطن ارايه مي‌دهد. او سرزمين را از زاويه نگاه كودكي مي‌بيند كه بزرگ‌ترين دغدغه‌اش حفظ همان جهان كوچك و دوست‌داشتني اطراف خويش است. در اين شعر، جنگ از منظرميدان نبرد روايت نمي‌شود؛ از كنار يك پنجره، كنار يك حوض و از دل نگراني كودكي روايت مي‌شود كه براي ماندن نشانه‌هاي زندگي دعا مي‌كند.اين نگاه، يكي از ويژگي‌هاي مهم شعر كودك در ايران است؛ تبديل تجربه‌هاي تاريخي و اجتماعي به زبان احساس. ناصر كشاورز توانسته است مفاهيمي چون امنيت، صلح و علاقه به خانه و سرزمين را در قالب تصويري ساده و ماندگار بيان كند. او براي سخن گفتن از وطن، به سراغ بزرگ‌ترين واژه‌ها نمي‌رود؛ جهان كوچك كودك را پيش چشم مي‌آورد؛ جهاني كه در آن يك ماهي كوچك، يك پنجره و يك حياط مي‌توانند تمام معناي خانه باشند.شايد راز ماندگاري شعر كشاورز در همين نگاهباشد؛ نگاه شاعري كه از دل ساده‌ترين تصاوير، عميق‌ترين احساسات انساني را بيرون مي‌كشد. در شعر او، وطن پيش از آنكه در مرزهاي جغرافيايي تعريف شود، در تجربه زيستن انسان‌ها حضور دارد؛ در آرامش يك كودك، در لبخند خانواده‌ها و در آرزوي روزي كه پنجره‌ها تنها رو به آسمان باز شوند، نه به صداي آژير و اضطراب.🔗 لینک یادداشت در وبسایت روزنامه اعتماد ▪️ @sheardoost