فردایی در کار نیست؛ همه‌چیز در یک «اکنونِ» طولانی در حال تکرار شدن است. تمام ما، در تمام موقعیت‌ها و در هر رابطه‌ای که باشیم، در واقع داریم همین لحظه‌ی همیشگی را بازتولید می‌کنیم. تنها راه برای باز ایستادن از این چرخه، چیزی نیست جز «حضور و مشاهده». اینکه بتوانیم بایستیم و با نگاهی روشن، خودمان و رفتارهایمان را تماشا کنیم؛ اینکه بفهمیم دقیقاً «چطور» و «چه چیزی» را مدام تکرار می‌کنیم. گاهی لازم است فقط مکث کنیم. به افکارمان، به واکنش‌های ناخودآگاهمان و به آن الگوهای قدیمی نگاه کنیم؛ شاید در دلِ همین مکث‌های کوتاه، بخش‌هایی از وجودمان را ببینیم که تا به حال از کنارشان رد شده‌ایم. تمام اتفاقات و تمام رابطه‌های زندگی، با شکل‌ها و اندازه‌های متفاوت، مدام خودشان را تکرار می‌کنند تا شاید، روزی در میان این مسیر، درگیرِ یک مکثِ کوتاه شویم و آن‌ها را واقعاً ببینیم. و درست در همان لحظه‌ی مکث است که تغییر آغاز می‌شود و زنجیره‌ی تکرار، برای همیشه شکسته می‌گردد.متن:#عادل_دانتیسم🌱🌹