دست‌ها را می‌گشایمآسمان را چون قدح در دست می‌گیرمو آن زلال ناب را سر می‌کشمسر می‌کشم تا قطرهٔ آخرمی‌

دست‌ها را می‌گشایمآسمان را چون قدح در دست می‌گیرمو آن زلال ناب را سر می‌کشمسر می‌کشم تا قطرهٔ آخرمی‌شود از روشنی سیرابنور، اینک نور در رگ‌های من جاری‌ستآه، اگر فریادم از این خانه تا کوی و گذر می‌رفتبانگ برمی‌داشتم:ای خفتگان، هنگام بیداری‌ست…#فریدون_مشیری🌱🌹