اعاده حیثیت در مقررات کیفری ایران؛ بودها و بایدهانویسندگان۱- محمدجعفر حبیب زاده ؛ ۲- محسن شریفی۱- اس

اعاده حیثیت در مقررات کیفری ایران؛ بودها و بایدهانویسندگان۱- محمدجعفر حبیب زاده ؛ ۲- محسن شریفی۱- استاد دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس۲- استادیار دانشگاه طبرستانچکیده:هر چند نظام عدالت کیفری در مصاف با مرتکبان جرایم عمدی مهم به اعمال مجازات اصلی بسنده نکرده و با پیش بینی مجازات های تبعی، در تکاپوی ممانعت آنان از دستیابی به حقوق اجتماعی برآمده است، لیکن به منظور پیش‌گیری از تکرار جرم و به جهت تحصیل فرایند باز اجتماعی شدن این دسته از کنشگران، اتخاذ تدابیر گوناگونی از جمله اعاده حیثیت- اعم از قانونی و قضایی- امری اجتناب ناپذیر می نماید. راهبرد اعاده حیثیت که خاستگاه آن، نظام جزایی فرانسه است، در سال ۱۳۰۴- همراه با کاستی هایی - با اقبال قانون گذار ایرانروبرو،و در سال ۱۳۵۲ تا حدی از نواقص آن کاسته گردید.اما با حذف تأسیس مزبور در قوانین کیفری پس از انقلاب با استدلال غیر شرعی بودنآن، خلاء محسوسی در سیستم جزایی کشور ایجاد گردید. تا این که در پرتو انتقادات سازنده و مقرون به واقع حقوقدانان و جرم شناسان کشور، قانون گذاردر سال ۱۳۷۷ در قالب ماده (۶۲) مکرر قانون مجازات اسلامی اقدام به احیای اعاده حیثیت – بدون ذکر عنوان- نمود. گامی که…لینک مطلب---التزام به قانون، آری، سکوت، هرگزshekayateentezami@