ساقیا در ساغر هستی شراب ناب نیستوآنچه در جام شفق بینی به جز خوناب نیستزندگی خوش‌تر بود در پردهٔ وهم و خیالصبح روشن را صفای سایه مهتاب نیستشب ز آه آتشین یک دم نیاسایم چو شمعدر میان آتش سوزنده جای خواب نیستمردم چشمم فرومانده‌ست در دریای اشکمور را پای رهایی از دل گرداب نیستخاطر دانا ز طوفان حوادث فارغ استکوه گردون‌سای را اندیشه از سیلاب نیستما به آن گل از وفای خویشتن دل بسته‌ایمورنه این صحرا تهی از لالهٔ سیراب نیستآنچه نایاب است در عالم وفا و مهر ماستورنه در گلزار هستی سرو و گل نایاب نیستگر تو را با ما تعلق نیست ما را شوق هستور تو را بی‌ما صبوری هست ما را تاب نیست🩶گفتی اندر خواب بینی بعد از این روی مراماه من در چشم عاشق آب هست و خواب نیستجلوهٔ صبح و شکرخند گل و آوای چنگدل‌گشا باشد ولی چون صحبت احباب نیستجای آسایش چه می‌جویی رهی در ملک عشقموج را آسودگی در بحر بی‌پایاب نیست#رهی_معیری کانون شعر و ادبیات دانشگاە صنعتی نوشیروانی بابل📚✍ @Sher_nit