گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ماکار با اطفال چون افتاد مجنونیم ماسرو آزادیم، ما را حاجت پیوند نیسته

گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ماکار با اطفال چون افتاد مجنونیم ماسرو آزادیم، ما را حاجت پیوند نیستهر که از ما بگذرد چون آب، ممنونیم مانارسایی باده ما را ز دوران مانع استگر حصاری در خم تن چون فلاطونیم ماچشمه کوثر نمی سازد دل ما را خنکتشنه بوسی از آن لبهای میگونیم مااز حجاب عشق نتوانیم بالا کرد سردر تماشاگاه لیلی بید مجنونیم ماشکوه ما نعل وارونی است از بیداد چرخورنه از غمخانه افلاک بیرونیم مادر وجود خاکسار ما به چشم کم مبینکز سویدا نقطه پرگار گردونیم ماچون صدف گر آبرو را با گهر سودا کنیمپیش طبع بی نیاز خویش مغبونیم ماروح ما از پیکر خاکی است دایم در عذابدر ضمیر خاک زندانی چو قارونیم مااز دم تیغ است پشت تیغ بی آزارترهر که می گرداند از ما روی، ممنونیم ماباعث سرسبزی باغیم در فصل خزاندر ریاض آفرینش سرو موزونیم ما#صائب_تبریزیکانون شعر و ادبیات دانشگاە صنعتی نوشیروانی بابل📚✍ @Sher_nit