دل هر که صید کردی نکشد سر از کمندتنه دگر امید دارد که رها شود ز بندتبه خدا که پرده از روی چو آتشت بر

دل هر که صید کردی نکشد سر از کمندتنه دگر امید دارد که رها شود ز بندتبه خدا که پرده از روی چو آتشت برافکنکه به اتفاق بینی دل عالمی سپندتنه چمن شکوفه‌ای رست چو روی دلستانتنه صبا صنوبری یافت چو قامت بلندتگرت آرزوی آنست که خون خلق ریزیچه کند که شیر گردن ننهد چو گوسفندتتو امیر ملک حسنی به حقیقت ای دریغااگر التفات بودی به فقیر مستمندتنه تو را بگفتم ای دل که سر وفا ندارد؟به طمع ز دست رفتی و به پای درفکندتتو نه مرد عشق بودی خود از این حساب سعدیکه نه قوت گریزست و نه طاقت گزندت#سعدیکانون شعر و ادبیات دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل📚✍️ @Sher_nit