گو خلق بدانند که من عاشق و مستمآوازه درست است که من توبه شکستمگر دشمنم ایذا کند و دوست ملامتمن فارغم از هر چه بگویند که هستمای نفس که مطلوب تو ناموس و ریا بوداز بند تو برخاستم و خوش بنشستماز روی نگارین تو بیزارم اگر منتا روی تو دیدم به دگر کس نگرستمزین پیش برآمیختمی با همه مردمتا یار بدیدم در اغیار ببستمای ساقی از آن پیش که مستم کنی از میمن خود ز نظر در قد و بالای تو مستمشب‌ها گذرد بر من از اندیشه رویتتا روز نه من خفته نه همسایه ز دستمحیف است سخن گفتن با هر کس از آن لبدشنام به من ده که درودت بفرستمدیریست که سعدی به دل از عشق تو می‌گفتاین بت نه عجب باشد اگر من بپرستمبند همه غم‌های جهان بر دل من بوددر بند تو افتادم و از جمله برستم#سعدیکانون شعر و ادبیات دانشگاە صنعتی نوشیروانی بابل📚✍ @Sher_nit