تورا جانم صدا کردم، ولیکن برتر ازجانیمگرجان بی‌تو میمانددراین تندیس انسانینشاید گفت مهرویی کہ تو وال

تورا جانم صدا کردم، ولیکن برتر ازجانیمگرجان بی‌تو میمانددراین تندیس انسانینشاید گفت مهرویی کہ تو والاتر از ماهیفروزانتر زِخورشیدی وگرمابخش ورخشانیمرا اعجاز لب هایت،کند واقف بدین معنیکہ آن یُحیي کہ میگفتند ومیگویند تو آنیدوچشمان‌سیہ‌پوشت نہ‌تنها غارت‌جان کردکہ بعداز دیدنش درمن،نمانده دین وایمانیپریشان شد دل زارم زِعطر وبوی آغوشتپریشانترشود آن دم کہ گیسو را بیَفشانیتورا خالق برای خود گمانم خلقتت کردهو یانہ اینکہ تو خالق،بہ‌هر ربّی ‌وسبحانینمیدانم چہ میگویم،کلامم کفر مطلق شددلیل کفر من هستی و بانی هر عصیانینباید کرد توصیفت میان شعرها اماقلم جز گفتن وصفت، نیارد هیچ عنوانیبہ‌هرصفرجنون‌انگیز طلب‌میدارمت جانمتورا جانم صدا کردم، ولیکن برتر ازجانی#حسین‌فروتن#ازطرف_شما حس و حال خاص برای افراد خاصکانون شعر و ادبیات دانشگاە صنعتی نوشیروانی بابل📚✍ @Sher_nit