تو همچنان روانی ای فرات وُمی‌بینمت که در بسترِ رنج و اندوه جریان داریموج‌ها یکدیگر را به کامِ مرگ می‌کشند و خون فرو می‌ریزد؛تیره‌خونی که به رنگِ ماتم استتو از آن روز به بعد، دیگر عطشِ هیچ تشنه‌کامی را فرو ننشاندیای رودی که طعمِ عطشِ حسین را نچشیدی!که اگر از آن می‌چشیدی،امواجت تا به ابد در مسیرِ روشنایی و حیات ره می‌سپرد وُقبله‌گاهِ هر قطره آبی در آسمان‌ها می‌شدی..دریاها با آبِ تو وضو می‌ساختند و ترتیل‌خوانان زمزمه می‌کردند:ای رودبارِ مقاوم و استوار،ای رودبارِ مقاوم و استوار...#موفق_محمدترجمه: #محمد_حمادی @sherarabimoaser