.من ارگ بــم و خشت به خشتم متلاشیتو نقش جهان ، هر وجبت ترمه و کاشیاین تاول و تب‌خال و دهان سوختگی‌ه

.من ارگ بــم و خشت به خشتم متلاشیتو نقش جهان ، هر وجبت ترمه و کاشیاین تاول و تب‌خال و دهان سوختگی‌هااز آه زیــــاد است ، نــه از خوردن آشیاز تُنگ پریدیم به امید رهایـــیناکام تقلایی و بیهوده تلاشییک بار شده بر جگرم زخـــم نکاری؟یک بار شده روی لبم بغض نپاشی؟هر بار دلم رفت و نگاهی بـه تو کردمبر گونه‌ی سرخابی‌ات افتاد خراشیاز شوق هم‌آغوشی و از حسرت دیداربایست بمیریم چه باشی چـه نباشی#حامد_عسکری@sheremehr🍃🌻