زنی هر شب  به جای  بوسه قدری  آه می نوشدشرابی  مختصر  با  میل و   بی اِکراه  می نوشدپیا  پِی   جرعه های   تلخِ   را   با   اشتیاقی تندبه  وقتِ  زُل  زدن  در  چشم های  ماه می نوشدبه هم می ریزد و می بافد آن موهای صافش راکمی  در خواب  هم   با  دامن  کوتاه  می نوشدهوایِ  بسترش  گاهی کمی ابری و  بارانی  ستلبی  از گونه اش در لحظه ای جانکاه  می نوشدپناهش  می شود  آغوش،  اما   سرد  و تو خالیتنَش هرشب ازین جان کندنِ دل خواه می نوشدملالی نیست جامِ حوصله  لبریز  تر خوب استزنی در خواب هایش جرعه ای هم  آه می نوشد#مطهره_احمدی@sheremehr🍃🌻