با پدر آرزویِ باغی بودرویِ خاکی که شكلِ مُردن داشتبس که تن تشنه بود خاکِ منپدرم شوقِ جان سپردن داشتب

با پدر آرزویِ باغی بودرویِ خاکی که شكلِ مُردن داشتبس که تن تشنه بود خاکِ منپدرم شوقِ جان سپردن داشتبا من اما سبد سبد میوهاز درختِ غرورِ باغستانكوزه كوزه زلالِ نور وُ عشقبرای قلبِ تشنه ی انسان...ایرج جنتی عطاییبا صدای داریوشhttps://telegram.me/sherepaizi